Geen producten (0)

Voelen in plaats van vluchten

 

Geluk is onveroorzaakt. Je hebt dus niets nodig om gelukkig te zijn. Het is je natuurlijke staat. Helaas merken mensen daar in het dagelijkse leven weinig van. Het lijkt eerder omgekeerd. We hebben juist veel nodig om ons gelukkig te voelen. De basics zijn duidelijk: eten, drinken en warmte. Maar dit is niet genoeg. We hebben heel wat eisen waaraan ons leven moet voldoen willen we ons gelukkig kunnen voelen. Een leuke relatie, een goede baan, fijne vrienden, leuke spullen en een bepaalde status hebben waardoor je het idee hebt dat je meetelt in de wereld. Zoveel mensen, zoveel wensen. Iedereen heeft wel een (onbewust) lijstje. Als je het gevoel hebt dat je ertoe doet dan zal je je van dag tot dag redelijk gelukkig voelen.

Natuurlijk besef je niet de hele dag door wat je allemaal nodig denkt te hebben. Het kan best zijn dat je je even gelukkig voelt als maar aan een van de voorwaarden is voldaan. Je hebt lekker hard gelopen of een compliment gekregen van je baas of gewoon soms zomaar, zonder reden. Maar al snel komt die onvrede, die ontevredenheid weer terug. Dat gebeurt elke keer als je denkt aan andere bepaalde voorwaarden waaraan niet is voldaan. Je herinnert je ineens weer hoe stom je partner deed vanochtend of het gevoel dat je niet happy bent met je baan komt weer op. En die onvrede, het woord zegt het al, is een innerlijke oorlog die woedt in jou. Had je maar een andere baan, was je parter maar meer begripvol, dan zou je je wel beter voelen. En dit is met name essentieel: we mogen ons niet zo voelen!

 

Afleiding

Gelukkig is er altijd nog afleiding mogelijk in de vorm van televisie kijken, of iets lekkers eten of iets anders wat je even kan wegvoeren van dit gevoel. Hoe dan ook, het is duidelijk dat je dit gevoel niet wilt voelen. Het gevoel mag er niet zijn. En dus ga je op zoek naar iets. Je hebt iets nodig om je beter te voelen. En waarom mag je je zo niet voelen? Dit is niet iets wat instinctief is ingegeven. Het mag niet omdat we dit in ons leven zo geleerd hebben. Opvoeders wijzen veel gevoelens in kinderen af: boosheid, verdriet, angst, verzet, onzekerheid, leegheid, verveling, eigenwijsheid... En ook uitingen van spontaniteit, drukte, op de voorgrond treden, seksualiteit, nieuwsgierigheid en jaloezie om maar wat te noemen. Deze afwijzingen heb je je onbewust eigen gemaakt. Het was toen niet goed en dus is het automatisch nu ook niet goed.

En als je je slecht voelt, voel je ook meteen ‘niet goed genoeg’ of ‘eenzaam’. Het is niet zo dat ontevredenheid slecht is. Het zou niet handig zijn als het allemaal heel erg tegenzit en je desondanks helemaal gelukkig bent. Je hele systeem is er op ingericht om te reageren op gevoelens van onvrede door te zoeken naar oplossingen hiervoor. Op weg naar fijn en weg van de pijn. Maar de situaties creëren helemaal niet de pijn zelf, zoals we vaak wel denken. Steeds confronteert het leven jou met de pijn die er al was en waar je voor wegloopt. Ongelukkig of ontevreden zijn is helemaal prima en de situatie die je ermee confronteert is een reden voor dankbaarheid. Ontevredenheid is een voorwaarde voor een beweging ergens naartoe. Dat het niet mág, dát is het hele probleem. We willen de pijn niet ervaren en doen er alles aan om dit maar niet te hoeven ervaren.

 

Mogen ervaren

Mijn uitnodiging is om alles wat aan ‘nare gevoelens’ voorbijkomt wel te ervaren zonder het weg te willen hebben. Leren voelen. Het is er immers al op het moment dat je ermee geconfronteerd wordt. Het is jouw ervaring. Waarom zou je die weg willen hebben? Wie bepaalt wat goed of slecht is voor jou? Wat je ziet is dat het leven je steeds opnieuw de kans biedt om oude pijn te ontladen. Vroeger mocht je van alles en nog wat niet en moest je veel. Je voelde onmacht, eenzaamheid en had ‘ik doe er niet toe-gevoelens’. Maar die gevoelens mochten er niet zijn of waren te groot om te ervaren. Het lijkt alosf ze wachten op een kans om ervaren te worden. Elke keer weer kom je in situaties terecht die de gevoelens oproepen en steeds doe je er alles aan om ze maar niet te ervaren. En daarom heb je steeds iets nodig om ze bedekt te houden. Maar het is zoveel gemakkelijker (en uiteindelijk ook veel leuker, echt!) om er niet voor weg te lopen.

 

Alles gaat voorbij

Als deze gevoelens van eenzaamheid of waardeloosheid etc. zichzelf kunnen uitleven, als ze er mogen zijn en niet meer weghoeven, dan gaat het net als met alle andere pijnlijke ervaringen: Alles gaat voorbij. Als je het onderliggende gevoel van oude pijn (niet goed genoeg, er niet toe doen) hebt ‘doorleefd’, dan zal die pijn oplossen. En dan heeft een situatie die je vroeger zo vervelend deed voelen niet meer dezelfde uitwerking. Het verliest zijn macht over jou. Het doet er niet meer toe. Je hebt de bedekking het niet meer nodig om gelukkig/niet ongelukkig te zijn. Dan blijkt dus dat je het gevoel helemaal niet hoefde te ontlopen en te verwachten (eisen) dat het leven jou bepaalde ervaringen geeft of bespaart. Dat scheelt je heel veel stress, boosheid en verdriet in je leven. En als je dit oud zeer steeds weer mag ervaren ontstaat er steeds meer ruimte om gewoon onveroorzaakt gelukkig te zijn. 

Eigenlijk weet je dit wel. Iedereen heeft periodes meegemaakt waarin pijn gewoonweg wel ervaren moest worden. Een verloren liefde of dierbare. Het even helemaal niet meer zien zitten of ten einde raad zijn. Een burn-out. Je kunt niet meer om het gevoel heen. Hoe groot het verzet ook dan nog is, je bent niet meer bij machte om ervoor weg te lopen. Het zijn juist deze situaties waarin het gevoel ervaren is. Als gevolg daarvan ervaar je daarna weer ruimte en zin in het leven. Tot de volgende pijn zich aandient. En het is niet het doel om vrij te zijn van dit soort pijn. Het leven zit nu eenmaal zo in elkaar en niemand ontkomt hieraan. Als je net als een kind gewoon weer alles mag ervaren zoals het komt zal je steeds na een vervelende gebeurtenis en het ervaren ervan terugkeren tot je natuurlijk staat.

0 Reacties

Er is nog niet gereageerd

Reageer

Annuleren