Geen producten (0)
Geen producten (0)
Levertijd 2-10 werkdagen
Leven als god - Zoë Joncheere
 

Leven als god - Zoë Joncheere

€ 19,95
Niet op voorraad
Uitvoering niet leverbaar
Specificaties
Productcode LG
Bruto gewicht 0,40 Kg
Omschrijving

Puur en alleen doen waar je zin in hebt. Leven in het huis dat je zou willen als je het niet al had. Rijden met de auto die je zou willen als je hem niet al had. Financieel onafhankelijk zijn. Zonder zorgen zijn.
Elke dag vervuld zijn van vreugde en ontroering. 
Wonderen meemaken en de liefde van je leven beleven.
Dat alles is Leven als God en ik zeg je: Niets zo eenvoudig!

Je hebt er niets anders voor nodig dan het verlangen om echt te beginnen met leven en de bereidheid om je mentale gevangenis te verlaten.
Zoë Joncheere neemt je mee op een tocht door je bewustzijn; de reis van je leven. Op een dag ben je klaar met je reis en dan lig je in je zwembad rond te dobberen, of je schrijft een boek, of je doet een geniale uitvinding, of je componeert een meesterwerk … en je lacht, want je hebt ontdekt: Niets is zo eenvoudig!

ISBN: 978-90-77228-78-4, Formaat: 135 x 175 mm, Uitvoering: gebonden, Omvang: 204 pag.

Citaat uit het boek:

Een heldentocht

 

Het is mijn wens je met dit boekje te begeleiden in een bewustzijnverschuiving. Misschien ga je voor het eerst écht nadenken en als je genoeg bereid bent om door te gaan, zul je ook écht beginnen te toveren.

Er zijn een paar zaken waarvan je je heel bewust moet worden. Het is alsof je tot nu toe droomde dat je leefde, en nu ga je wakker worden. Er is van alles dat je in de loop der jaren bent gaan geloven, over jezelf, over de mensen in je omgeving en over de wereld, en nu gaan de schellen van je ogen vallen. Dat kan pijnlijk zijn. Ontmoedigend. Daarom ook nodig ik de krijger in jezelf uit om deze heldentocht aan te gaan. We zullen leren dat het eigenlijk alleen maar spoken zijn waartegen we vechten. Maar ze lijken vaak verdomd reëel! 
De krijger in ons gaat de spookbeelden aan diggelen slaan. Soms met de moed der wanhoop zal hij zich een weg banen door de dichte mist en de zompige modder, maar aan het einde van zijn weg, ik beloof het je, ligt het paradijs. 
Ikzelf heb mijn weg vaak alleen moeten zoeken, en het heeft zijn tijd geduurd. Voordeel is dat ik een expert geworden ben. Het is me een waar genoegen je met mijn ervaring te begeleiden tijdens je tocht, zodat jij hem sneller kunt voltooien.
Ik hoop dat je je snel bij me voegt aan de andere kant van de mist. Het is hier zalig! Ondertussen wens ik je een goede reis!


Stap 1: Elke ervaring is mentaal

Het eerste dat je moet begrijpen om je bewustzijnsverschuiving te laten plaatsvinden, is dat elke ervaring mentaal is. Er bestaat niets anders! 
We hebben geleerd om dingen te bekijken als objecten die buiten onszelf bestaan. Maar we kunnen niets zien buiten onszelf. 

Ik zie een boom staan op drie meter afstand. 

Dat is een gedachte. Mijn ogen zijn niet waar die boom staat en mijn hersenen ook niet. En toch komt die informatie daar vandaan, en niet van de boom.
Dus waar staat de boom dan?
In mijn denken! Zonder mijn denken is er geen ervaring van een boom. 

Net zo is het met situaties. Elke situatie (relatie) die we ervaren is een ervaring van ons denken.

Ik heb een man.

Dat is een gedachte. Ik zie geregeld een man, ik heb de ervaring meestal in hetzelfde bed te slapen, ik heb een herinnering aan een trouwfeest …
Heb ik dan een man?
In mijn denken! Zonder mijn denken is er geen ervaring van het hebben van een man.
Vanaf wanneer heb ik een man, wanneer heb ik hem nog, wanneer heb ik hem niet meer?
Allemaal gedachten. Zonder mijn denken heb ik nooit een man. 

We zitten gevangen in ons eigen denken. We kunnen ons hoofd niet verplaatsen in een boom, en ook niet in een man. Ook als we ons zorgen maken over de boom of de man, of liefde voelen voor de boom of de man, gebeurt dat alleen maar in ons eigen denken. Dit wil niet zeggen dat er geen invloed is van ons denken op de boom of de man, maar onze eigen ervaring van zorgen of liefde, hebben we enkel in ons eigen denken.

Je kunt hiermee oefenen. 
Als je rondloopt en dingen ziet probeer dan te beseffen dat je ze niet ziet waar je denkt dat je ze ziet, maar dat je alleen maar denkt dat je ze ziet. Zonder je denken zie je ze niet! Bestaan ze niet!

Is dat niet komisch! We hebben altijd gedacht dat we leefden in een wereld vol dingen, maar eigenlijk hebben we alleen maar een hoofd vol dingen!

Probeer dit goed te snappen. We zijn nog maar bij stap één en misschien zie je nu de relevantie niet van deze nieuwe manier van kijken. Wat maakt het ook uit of ik deze kop koffie voor echt aanzie of als een mentale ervaring? 
Stel je voor dat je een buitenaards wezen was en niets wist over drinken, over kopjes en over koffie. Hoe keek je dan naar die kop koffie? Stel je voor dat je niets weet over vormen en kleuren en smaken? Hoe keek je dan? Zou je dan nog onderscheid kunnen maken tussen de kop koffie en de tafel waar hij op staat? Misschien zie je enkel nog manifestaties van materie. Net zoals je er zelf één bent.
Misschien probeer je dit te snappen en zakt de moed je in de schoenen. Stap één en al zo moeilijk te volgen! Geen paniek! Als ik dit probeer te snappen, zakt de moed mij ook in de schoenen. Dit is niet te snappen met onze hersencellen die zo getraind zijn om alles te snappen. Maar dat is het hem nu net! We hebben in de loop der jaren geleerd om alle autoriteit over ons leven te geven aan ons verstand. De slimme kant in ons! Wel, je mag die slimme jongen van je gebruiken om deze lettertjes te lezen en de woorden te begrijpen, maar probeer hem eens uit te schakelen wanneer je om je heen kijkt, zodat je jezelf toestaat ook eens op een andere manier waar te nemen. 

Probeer eens rond te kijken zonder te interpreteren. Kijk naar vormen, en kijk er ook tussen. Luister naar geluiden, en ook naar de stilte ertussen. 
Maak je geen zorgen als je je best doet en er geen wauw-gevoel in je opkomt. Het gaat uiteindelijk ook maar over niets.

Wat in deze fase belangrijk is, is dat je inziet hoe vast we zitten in patronen die onze kijk op dingen bepalen. En dat we ervan uitgaan dat we zien wat er is, en niet zien wat er niet is. En dat we ons misschien wel vaak verkijken met die slimme kant in ons. 
Leven als God. Niets zo eenvoudig. De titel van dit boekje verraadt al dat je niet veel moet leren om het paradijs op aarde te beleven. Ik kan er dus onmogelijk een dik boek over schrijven. Je hebt geen lectuur in handen waarmee je jezelf weken zoet kunt houden. Eigenlijk gaat het alleen maar over afleren. Je leert af wat je geleerd hebt. En wat je geleerd hebt is wat je afhoudt van permanente vreugde. 

Toen je een baby was, lekker geslapen had en heerlijke melk dronk, leefde je nog in zaligheid. Je verstand had je leven nog niet overgenomen. Je maakte nog geen onderscheid tussen een kopje koffie, de tafel en jezelf. Je was nog zo wijs dat je het niet probeerde te snappen.
Naar die gelukzaligheid kunnen we terug! En er is zelfs ruimte voor de slimme kant in ons, die mag meegenieten. Maar hij moet wel zijn plaats kennen, en die is niet op de eerste rij!

Ik zou je kunnen aanraden om na ieder hoofdstukje een paar dagen te wachten met verder lezen om je bewustzijn de kans te geven de nieuwe informatie te integreren, maar dat zul je waarschijnlijk toch niet doen. Ik zou het ook niet doen. Ik zou ook graag het vervolg lezen. Ik vind transformerende reizen in mijn bewustzijn dan ook heel spannend.
Lees gerust verder. Het kan helemaal geen kwaad. Je zult bepaalde zaken in je opnemen en andere niet. Als je over enige tijd alles nog eens opnieuw leest, zullen er weer andere lichtjes aangaan. 

Stap 2: Elke ervaring is mentaal, en ik ervaar die alleen

Mentale ervaringen als: Daar staat een boom, ik heb een man en een kopje koffie zijn bepaald licht verteerbaar. Goed dat we ze als mentale ervaringen beschouwen en niet als reële dingen, maar wakker zullen we er niet van liggen. 
Maar we hebben ook andere mentale ervaringen! Het lijkt alsof er veel te veel plaats is in ons denken. En dat we naast de neutrale en tastbare mentale ervaringen, nog heel veel fictief materiaal verzinnen, om ons denken toch maar gevuld te krijgen.

Bijvoorbeeld: Ik zou meer moeten werken. Ik zou minder moeten werken. Ik zou vriendelijker moeten zijn. Ze zouden mij meer moeten respecteren. Het gaat niet goed met de wereld. Ik heb een partner nodig. Mensen zijn zo gemeen tegen elkaar. Jij moet meer thuis zijn. Ik heb te weinig geld. Ze moeten mij geloven. Ik heb een baan nodig. Ik moet veranderen. 

Wie kent ze niet, dat soort gedachten? Dat soort zinnetjes. Dat soort spookjes dat gedurig feestjes bouwt in ons hoofd. Daarmee kunnen we allemaal wel een heel boek vol schrijven!
En waar slaan ze op? Ze slaan nergens op! Het zijn mentale constructies en ze hebben niets te maken met wat je beleeft. 

Stel dat mijn spookgedachte was:

Ze zouden me meer moeten respecteren.

Wat levert dat spook mij op? Als ik het maar genoeg in mijn hoofd laat rondtollen, zullen ze mij dan meer respecteren? Hoe weet ik eigenlijk dat ze me niet respecteren? Moeten ze mij respecteren? Wie was er eerst, mijn spookgedachte of zij die mij, naar mijn mening, niet respecteren? En wat verandert er in mij als ze me wel respecteren?

Begrijp je dat het gedrag van anderen niets te maken heeft met wat ik denk? Misschien heb ik dat spook lang geleden al binnengehaald en zoek ik nu alleen maar bewijzen om te bevestigen dat het gelijk heeft.

Laten we het heel concreet maken:
Een mannelijke collega op mijn werk laat de deur voor mijn neus dichtvallen, terwijl hij goed genoeg kon zien dat ik er ook nog door wilde. En nog erger, hij deed het gisteren ook al! 
Mijn gedachte is: Hij respecteert me niet! 
Maar kan ik dat eigenlijk weten? Misschien ziet hij niet goed. Misschien zit hij helemaal in de put. Misschien is hij verliefd. Misschien is hij verlegen. Misschien is hij verliefd op mij en daarom verlegen …
Dus nee, ik kan niet weten of hij me respecteert of niet.

Als ik nu eens de scène opnieuw speel zonder de gedachte: Hij respecteert me niet. 
Bam, weer die deur die voor mijn neus dichtvalt! 
En wat gebeurt er nu?
Ik zie een deur dichtvallen. En dat is het. Meer gebeurt er niet. Ik heb het geluk twee handen te hebben. Met één ervan doe ik de deur open. Hallo, dag andere kamer.

Wordt het duidelijk? Zie je dat het mokkende spook dat zegt: ‘Ze moeten me meer respecteren’ alleen van jou is? Dat het niets met de realiteit te maken heeft? En besef je hoe bepalend dat soort gedachten zijn? En hoeveel aandacht we ze geven? Dat ons hoofd er vol van zit?

Lees nog eens de zinnetjes en vang er ook nog wat van degene die in je eigen hoofd aan het dansen zijn. Schrijf ze eventueel op. We kunnen ze nog gebruiken. 
Het is absoluut niet de bedoeling dat je nu tegen jezelf zegt dat je die gedachten niet mag hebben! Want dan heb je net een nieuw spook gecreëerd: Ik mag die gedachten niet hebben. Je mag alles!
Die gedachten mogen er zijn. Waarom? Omdat ze er toch zijn. 
We gaan ze niet wegduwen. We gaan ze onderzoeken. We gaan ze als kindjes in onze armen nemen, we hebben ze immers zelf gemaakt, ze horen bij ons.

Stap 3: Ik onderzoek mijn gedachten

Ik stel voor dat je nu enkele gedachten opschrijft. Ik heb het over gedachten die je geen prettig gevoel geven. Over wat er anders zou moeten zijn, aan jezelf, aan de ander of aan de wereld. In de sfeer van:

Mijn man moet niet zo veel drinken.
Ik ben te dik.
Mijn kind moet slimmer zijn.
De zon moet vaker schijnen.

Nu gaan we die spoken eens nader onderzoeken. Vergeet niet, het gaat nog altijd over wat er zich in ons hoofd afspeelt. 
Neem er één zinnetje uit dat je nu nader gaat onderzoeken.

De eerste vraag die je stelt:

Is dat zo?

Moet mijn man niet zo veel drinken?
Ben ik te dik?
Moet mijn kind slimmer zijn?
Moet de zon vaker schijnen?

De tweede vraag:

Wat heb ik aan die gedachte? Wat leert ze me mij? Wat verandert die gedachte aan wat er is?

Niets!

Hier moeten we misschien even bij stil staan. Misschien is je reactie: Maar mijn man drinkt écht te veel. Ik ben écht te dik. Mijn kind is écht niet slim …
Wel, het gaat hier niet over hoeveel we drinken, hoe dik we zijn en hoe slim. Het gaat over onze gedachten! In onze gedachten is onze man nog veel vaker dronken geweest dan in de realiteit. Onze gedachten over onze man die drinkt houden niet op, die gaan de hele tijd door. Ook als hij niet aan het drinken is, zijn wij dronken van onze gedachten over zijn drinkgedrag.

Derde vraag:

Hoe zou het zijn als ik die gedachte niet had?

Eenvoudig!

Als ik zelf niet dronken ben van mijn gedachten over mijn drinkende man, dan zie ik: een drinkende man. Ik zie niet wat hij niet moet doen. Ik zie wat hij doet. Hij drinkt. Ikzelf ben alvast nuchterder geworden om te zien wat ik kan doen.

Nogmaals, probeer dit goed te beseffen. Het gaat over de gedachten die we hebben. En die gedachten helpen ons niet vooruit! Ze veranderen niets aan de realiteit. Tenminste niet zoals we zouden willen dat de realiteit verandert met die gedachten.

En toch zijn die gedachten sleutels waarmee we uit onze eigen mentale gevangenis kunnen komen. Laten we er nog eens naar kijken.
Ik denk dat mijn gedachten gaan over wat er om mij heen gebeurt. Maar weet je nog? Er bestaat toch niets buiten mijn denken? 
Die drinkende man zit alleen in mijn hoofd. Mijn dikke lijf ook. Mijn domme kind ook. 
Misschien ben ik zelf te dronken van al mijn gedachten, te dik van al mijn gedachten, en te dom dat ik niet beter weet. Als ik zelf eens wat meer licht gaf aan mijn denken in plaats van de zon te willen veranderen?

Dit gaat even heel snel. Ik zal het ook wel wat duidelijker maken. Maar probeer alvast eens je eigen spookgedachte zo te draaien dat het over jezelf gaat, of over je denken. En draai het ook eens om (negatief wordt positief, positief wordt negatief). En kijk welke zinnetjes je het meeste helpen. 

Oorspronkelijk zinnetje: Ik heb een partner nodig. 
Wordt: Ik heb geen partner nodig.

Is dat geen veel leukere gedachte? En het is nog waar ook, want je hebt geen partner! En aangezien je dit aan het lezen bent, ben je ook nog steeds aan het leven. Dus je hebt op dit moment écht geen partner nodig. Is dat niet geweldig!

Oorspronkelijk zinnetje: Hij moet mij meer respecteren
wordt: Hij moet mij niet meer respecteren.

Is dat niet veel eenvoudiger? Mijn mentale ervaring is toch alleen maar van mezelf, dus als ik nu eens besloot mezelf te respecteren.
Met een andere wending krijgen we dus ook:
Ik moet mezelf meer respecteren.
Van één gedachte die ons pijn deed en ons niets opbracht, hebben we twee gedachten die ons wel verder helpen.
Nog een wending? 
Ik moet hem meer respecteren.
Dat zou ook kunnen. In ieder geval ook iets dat we zelf in de hand hebben. En daar kunnen we wat mee. 

Ik wil je graag nog wat meer vertellen over die gedachten die ik ‘spoken’ noem. Ze zijn te belangrijk. Dat zijn ze natuurlijk net niet. Ze bestaan niet eens. Spoken bestaan niet. Maar als we erin geloven, overheersen ze ons hele bestaan.
De spookgedachten worden in stand gehouden door twee aannames van ons denken die heel diep geworteld zitten.
Ten eerste gelooft ons denken dat er zoiets bestaat als ‘tijd’. Een verleden waarin de dingen anders hadden moeten zijn, en een toekomst waarin de dingen anders zouden moeten zijn. En weet je wat? De dingen waren anders in het verleden, en ze zullen ook anders zijn in de toekomst. Alleen heeft het geen enkele zin, en het is een kwelling van ons denken om daar mee bezig te zijn.

Voorbeelden! Ik heb nu geen partner. En ik vind dat nu geen probleem. Ik heb er ook geen tijd voor, ik ben aan het schrijven. Dat is wat er nu gebeurt. Ik schrijf. Jij leest. We hebben geen partner. Maar dan komt het spook in ons denken tevoorschijn en dat zegt ons: Ja maar, weet jij wel hoe lang jij al geen partner meer hebt? Weet jij wel hoe lang jij al geen seks meer gehad hebt? Kan dat wel? Als je het spook van antwoord wilt dienen, dan zeg je: Blijkbaar wel. Je ziet toch dat het kan!
Het spook zal het dan nog eens proberen met: En hoe lang blijf jij nog alleen? Straks ben je verjaard en moeten ze je niet meer hebben!
En antwoord dan maar met mijn groeten: Lief spookje, het mysterie van het leven laat niet in zijn kaarten kijken, maar daar snap jij toch niets van.
Wat ik bedoel: Er is alleen maar Nu!!! Je kunt geen ervaring beleven in het verleden en ook niet in de toekomst. Je bent Nu aan het lezen, en meer is er niet! De rest is allemaal gedachten. En ze helpen je niet!
Komt er ‘Ja maar …’ in je op? Een gedachte!
In het Nu is er nooit een probleem. En er is alleen maar Nu! Is dat geen fantastisch nieuws! Ik kan Nu zonder jou, dus ik kan je nooit missen. Want er is alleen maar Nu! En wel altijd.
Het is zo eenvoudig. Veel te eenvoudig voor ons verstand dat veel beter is in het begrijpen van moeilijke dingen. Probeer toch te zien hoe eenvoudig het is. Er is alleen maar Nu. Zeg me wanneer jij ooit iets anders kunt ervaren dan Nu. Er bestaat gewoon geen ander moment dan Nu. En het ongelofelijke is dat we in ons hoofd bijna altijd bezig zijn met vroeger en later. Ga het maar na. Je bent bezig met wat je straks gaat doen, je bent bezig met morgen, met volgend jaar. Misschien ben je bezig met hoe het zal zijn om als God te leven. Maar ik moet je vragen om daarmee te stoppen. Je voorstellingsvermogen is te beperkt om te weten hoe het is om als God te leven. Het heeft geen enkele zin om een toekomst te bedenken. Ik kan je verzekeren: alles zal anders zijn dan wat je kunt bedenken. En wil je als God leven, dan moet je beginnen met heel goed te beseffen dat er alleen maar Nu is.
De eerste vreselijk diep gewortelde aanname van ons denken is dus die over tijd. Een leven is meestal niet genoeg om die kwijt te raken, maar aangezien je dit hier aan het lezen bent, ben je op de goede weg. Ik moedig nog eens de krijger in je aan om genadeloos te zijn met je eigen denken. Ontmasker de spoken in hun onechtheid. Als je ze vangt, leid ze dan voor de onderzoeksrechter. Draai ze om en keer ze binnenste buiten tot ze genoeg krijgen van zichzelf en ophouden te bestaan.

Een tweede aanname van ons denken is dat er aan bepaalde voorwaarden moet worden voldaan. Dat dingen anders moeten zijn dan ze zijn. Ook een strijd die op voorhand verloren is. De dingen zijn niet anders dan ze zijn. Ze zijn wat ze zijn. En als je ze anders wilt, dan verlies je. Wil je verliezen? Wil dan dat de dingen anders zijn dan ze zijn. Wil je winnen en verder gaan op deze heldentocht? Wil dan dat de dingen precies zijn zoals ze al zijn. Zie dat de dingen precies zijn zoals ze zijn, omdat ze perfect zijn voor jou op dit moment om verder te evolueren.
Evolueren? Inderdaad! Je denkt toch niet dat volledig in het Nu leven en de dingen perfect vinden zoals ze zijn, wil zeggen dat je niet mag, kunt, en zult evolueren. Ik heb je Leven als God beloofd. Ik ben er vrij zeker van dat je op dit moment nog niet zover bent, en vermoedelijk loopt de weg naar het paradijs anders dan je kunt bedenken. Ik vraag je dus om me te vertrouwen en deze stappen met mij te zetten.

Als je nu arm, dik, dom en zonder partner bent, dan is dat voor jou perfect om te evolueren naar iemand die leeft als God. En leven als God wil zeggen dat je alles hebt wat je verlangt, mooie villa, auto, zwembad incluis (tenminste als dat is wat je wilt).

Ik herhaal nog eens welke stappen we tot nog toe gezet hebben:

• Elke ervaring is mentaal = alles speelt zich af in mijn denken, oefen door rond te kijken zonder te interpreteren

• Mijn gedachten zijn alleen van mij, ze waren er eerder dan de bewijzen die ik vond om hen gelijk te geven. 

Oefen door gedachte en aanleiding van die gedachte los te koppelen, door de aanleiding te zien als iets neutraals.


Ik ben verdrietig omdat ze dood is.
Ik ben verdrietig. Ze is dood.

• Door mijn oorspronkelijke gedachten te onderzoeken en binnenste buiten te keren worden ze nuttig voor mijn eigen evolutie.

Zij moest niet doodgaan.
Ze moest wel doodgaan. Ik moet niet doodgaan. (figuurlijk).

Oefenen, oefenen, oefenen.
Ik geef je hier, op enkele pagina’s, een theorie waar je jaren mee kunt oefenen om dan te merken dat je nog steeds gelooft in tijd en dat je nog steeds gelooft dat de dingen anders zouden moeten zijn dan ze zijn. Intellectueel begrijpen van wat ik vertel is één ding, het ook integreren is nog wat anders. 
Je bent nu de eerste stappen aan het zetten om je te bevrijden uit een jarenlange verslaving. Je bent jaren slaaf geweest van je denken. De spoken in je hoofd hebben zich als dictators geïnstalleerd en laten zich niet in een wip verwijderen. Maar goed ook. Je zou de ontwenningsverschijnselen niet overleven. We gaan naar de fundamenten van je bewustzijn en die bepalen je hele leven en alles wat zich manifesteert in je leven. Als dit in één flits zou gebeuren zou je het niet aankunnen. Je ogen hebben tijd nodig om te wennen aan al dat licht.
We zijn bezig met de richting van ons denken om te draaien. Dat is niet niks. Ik heb het je al gezegd, dit is de grootste reis die je in je leven kunt maken. De bestemming is ook de meest ultieme.
Als je deze tocht ernstig neemt, en je de transformatie van je bewustzijn ondergaat, kun je onderweg te maken krijgen met misselijkheid en duizeligheid. Dat hoort erbij. Het gaat ook weer over.
Neem je tijd. Ga zo bewust mogelijk om met alles wat je meemaakt.
Wees genadeloos voor de spoken in je denken en heel vriendelijk voor jezelf. Liefde voor ons zelf komt later aan bod, maar ik raad je nu al aan om jezelf zo veel mogelijk te verwennen. Doe zo veel mogelijk wat je graag doet. En houd ondertussen je bewustzijn wakker!

 

Recensie:

Het boek ‘Leven als God - Niets zo eenvoudig' van Zoë Joncheere doet heel wat stof opwaaien. De titel roept vraagtekens op en de tekst op het omslag klinkt commercieel en doet denken aan ‘The Secret'. Dat is de verpakking. Je kunt het vergelijken met een doos verpakt in glanzend cadeaupapier met een grote strik eromheen. De vraag is natuurlijk: ‘Wat zit er in de doos?'
Het boek kan opgedeeld worden in twee delen. Het eerste deel bevat een vijfstappenplan. Joncheere schrijft dat er een bewustzijnsomkering nodig is. In de loop der jaren zijn we van alles gaan geloven over onszelf, over anderen en over de wereld. Door te ontwaken uit onze droom zal het duidelijk worden dat we geïnvesteerd hebben in leugens. En dat kan confronterend en pijnlijk zijn. We hebben een krijgersmentaliteit nodig om onze waandenkbeelden te vernietigen en onze zelfgecreëerde gevangenis te verlaten. Dat kan gebeuren aan de hand van het vijfstappenplan, dat uit vier inzichten en een gedachteonderzoek bestaat. Dit laatste vertoont gelijkenis met ‘Vier vragen die je leven veranderen' van Byron Katie. Toch gaat het vijfstappenplan van Joncheere verder en is het radicaler in het ontmantelen van het denken. Als elke gedachte en overtuiging tot op het bot ontleed wordt, ben je op zeker ogenblik zonder verhaal. Ons ego, dat niet meer is dan een verzameling gedachten, verliest zijn heerschappij omdat het geen poot (gedachte) meer heeft om op te staan. Alleen ‘ik ben' blijft over. Alles wat je achter ‘ik ben' zet, ben je niet. Als al je gedachten, concepten, gedachteconstructies, overtuigingen en meningen op een systematische manier ontkracht worden, wordt de afgescheiden ik-persoon ondermijnd en leef je vanuit het Zelf, vanuit het Niets. Door te verblijven in ons Zelf ervaren we de liefde die we al zijn.
Dat is de betekenis die de schrijfster geeft aan 'Leven als God'. Het tweede deel van het boek gaat over leven met een omgekeerd bewustzijn. Wanneer je niet meer in je gedachten gelooft, leef je volgens de schrijfster in constante verwondering, ontroering en vreugde. Als we zonder verhaal leven, is alles wat gebeurt nieuw en fris en kijken we met de onschuldige ogen van een kind. Het boek gaat twee richtingen uit: het gaat over de innerlijke realisatie en de realisatie van uiterlijke omstandigheden. De schrijfster geeft toe dat de realisatie van ons Zelf een hele klus is, maar de uiterlijke realisatie gebeurt vanZelf. Ze is een gevolg van de innerlijke realisatie. Hierbij legt ze de link met inzichten in de kwantumfysica. Om verder te gaan met de vergelijking: de mooi ingepakte doos bevat een mes (het vijfstappenplan). De titel van het boek had misschien anders omschreven kunnen worden, zoals ‘Leven in liefde'. Daarnaast kan de tekst op het omslag misleidend zijn en vooral het ego aanspreken. Toch heeft de inhoud van het boek een non-dualistische boodschap, want het mes maakt korte metten met gehechtheden en gedachten van allerlei aard. Elk concept, ook het concept ‘God', wordt genadeloos met de grond gelijk gemaakt. Wat overblijft is het leven zelf, in al zijn facetten. Dit vrij toegankelijke boek heeft als opzet je hele egoheerschappij omver te werpen. De rest gebeurt dan vanZelf.

Danny Senesael/InZicht