Geen producten (0)
Geen producten (0)
Levertijd 2-10 werkdagen
Leven zonder middelpunt - Jeff Foster
 

Leven zonder middelpunt - Jeff Foster

€ 19,95
Niet op voorraad
Specificaties
Productcode LM
Bruto gewicht 0,20 Kg
Omschrijving

Ontwaken uit de droom van afgescheidenheid

Jeff Foster (1980) studeerde in 2001 af in de astrofyisica aan de universiteit van Cambridge. Kort daarna werd hij gegrepen door het idee van ‘spirituele verlichting’ wat uitmondde in een zoektocht langs allerlei leraren en goeroe’s. Zijn zoektocht hield in een keer op toen hij ontdekte dat Eenheid alles is wat er is. In Eenheid ontstaat de droom dat jij een ‘persoon’ bent, afgescheiden van alles en iedereen. Dit boek bevat een aantal dialogen opgetekend tijdens bijeenkomsten, en diverse persoonlijke, bijna poëtische beschouwingen over het ontwaken uit de droom van afgescheiden zijn.

‘Spiritueel ontwaken is niet iets ingewikkelds. Het is alsof je een droom hebt waarin je je verliest, wakker wordt en je je realiseert: Natuurlijk, het was maar een droom!’

Samsara, ISBN: 9789077228845, paperback, 212 pagina's.

Citaat uit het boek:

Inleiding

Dit is alles wat er is, maar op duizend verschillende manieren brengen we onze levens door met zoeken naar meer.

En wat is dit?

Beelden, geluiden, geuren, gedachten die zich op dit moment voordoen. Wat nu verschijnt als herinneringen aan het verleden, ideeën over wat de toekomst in petto heeft. Wat nu verschijnt als verlangen naar een definitief einde aan problemen, naar blijvend genot, naar blijvend geluk. Wat nu verschijnt als ideeën over mijzelf, wat ik bereikt heb en waar ik gefaald heb, ideeën over mijn moeilijke leven en alle problemen die ermee gepaard gaan. Wat nu verschijnt als ademen, het hart dat klopt, gasrekeningen die op een stapel op de keukentafel liggen, de kat die miauwt, kinderen die schreeuwen op straat, pijn in de borst, een hunkering naar méér dan dit, een gevoel van frustratie omdat je het net niet kunt vatten, het verlangen om daar allemaal vrij van te zijn, voor altijd.

Kijk eens naar een kind dat aan het spelen is. Voor zo’n kind lijkt dit leven één groot spel, een enorme speelplaats waar alles fascinerend is, en er lijkt geen sprake te zijn van een verlangen om aan het leven met al zijn problemen te ontsnappen, om in een hogere of spirituelere dimensie terecht te komen. Maar als volwassenen lijken we juist wel veel tijd te besteden aan pogingen om te ontsnappen aan het spel van het leven en al het lijden dat iemand-in-de-wereld-zijn onvermijdelijk met zich meebrengt. Drank, drugs, seks, geld en meditatie zijn de gebruikelijke ontsnappingsmiddelen.

En natuurlijk zijn er allerlei traditionele en moderne vormen van spiritualiteit die met alle plezier tegemoet komen aan datzelfde verlangen. Maar door aan dat verlangen tegemoet te komen, wordt het idee dat er werkelijk sprake is van een individu dat kan ontsnappen aan het lijden, of überhaupt iets kan doen, onvermijdelijk versterkt.

In dit boek wordt de mogelijkheid geopperd dat er nooit van iets anders sprake is dan het leven zoals het zich op dit moment voordoet, zonder een individu dat de kern ervan vormt en dat zou kunnen ontsnappen, hoezeer het dat ook wil. Nee, het individu is niet meer dan een van de verschijnselen die zich tijdens het spel voordoen, niet iets wat geaccepteerd of afgewezen dient te worden, overstegen of ontkend, maar iets wat gewoon verschijnt, samen met alle andere beelden, geluiden, geuren, gedachten en gevoelens.

Deze boodschap is zo simpel, zo duidelijk. Het individu (degene die zoekt, lijdt, werkt) verschijnt gewoon als een van de onderdelen van het spel van het leven. En tegelijk met dat individu kan er een verlangen opkomen om aan het leven te ontsnappen, maar ook dat is niet meer dan een verschijnsel, een onderdeel van het verhaal.

En dat alles is absoluut in orde. Niets ervan hoeft geaccepteerd of afgewezen te worden, overstegen of ontkend te worden. Lijden is in orde, zoeken naar een vorm van spirituele verlichting of bevrijding is in orde, juist omdat er om te beginnen al niemand is. ‘Iemand die het middelpunt van alles vormt’ is gewoon ook weer een verschijnsel, een overtuiging, een onderdeel van het verhaal.

Maar begrijp me niet verkeerd, ik zeg niet dat we onze overtuigingen kwijt moeten. Overtuigingen zijn in orde, en de behoefte om overtuigingen los te laten of te overstijgen zou trouwens op zichzelf weer een overtuiging zijn. Dit boek biedt het individu – dat wil zeggen: jou – geen enkele nieuwe overtuiging, en het zal ook geen poging doen om overtuigingen die je er op dit moment op nahoudt af te breken. Niets hoeft ooit ontkend of afgewezen te worden ten gunste van bevrijding, want op dit moment, terwijl het leven zich afspeelt, is er ten allen tijde al sprake van bevrijding, en alles wat we doen om tot bevrijding te komen is gewoon misplaatst, maar niettemin volkomen aanvaardbaar.

Het is al zo dat er niemand achter het stuur zit, het is al zo dat er niemand lijdt en dat er niemand is die verlangt naar vrijheid. Er is gewoon niets anders dan alles wat er op dit moment verschijnt. Gewoon dit, en meer niet. Het is zo simpel, zo duidelijk.

Het hart klopt, en jij bent het niet die dat doet.

Ademhalen vindt plaats, en jij bent het niet die dat doet.

Er vinden geluiden in de kamer plaats, en jij bent het niet die dat doet.

Pijn komt op, en jij veroorzaakt haar niet. Vreugde vindt plaats, en je hebt geen keus. De zon komt op en gaat onder, bloemen bloeien en verwelken en sterven, de seizoenen gaan voorbij vóór je het weet, en jij voert niet de regie over deze droomwereld. Het spel der tegenstellingen wordt gespeeld, en er is een onmerkbare Stilte die dat alles onafgebroken omhelst en alles laat gebeuren zoals het gebeurt.
En de hele wereld verschijnt in die open ruimte, in die uitgestrektheid die volkomen vrij is van afgescheidenheid en duurzaamheid, maar afgescheidenheid en duurzaamheid omhelst zoals een moeder een pasgeboren baby omhelst.

Het geheim ligt besloten in je hartslag, in je ademhaling, in de beelden en geluiden en geuren die zich precies daar manifesteren waar jij bent, op dit moment.

Het geheim is hier. Zie je het?

¤

En zelfs de herkenning of het verstandelijk bevatten van het bovenstaande is niet nodig om tot bevrijding te komen, zoals ons zo vaak wordt voorgehouden door de spirituele leraren. Geen van deze woorden hoeft begrepen te worden. Er valt niets te ‘vatten’, niets te overstijgen, niets te bereiken. Het ontbreken van begrip, het ontbreken van ‘het vatten’, het ontbreken van resultaten: ook dat zijn verschijnselen die zich momenteel voordoen in het spel van het leven, en ze zijn niet slechter of beter dan hun tegenpolen. En alle tegenpolen vallen uit elkaar in dit.

Buiten overtuigingen of het ontbreken daarvan, buiten alles wat woorden ooit zouden kunnen uitdrukken, buiten al het buiten, is er altijd dit, voor altijd en eeuwig.

Dit moment

Alles wat er over dit moment gezegd wordt gaat nooit over dit moment, want dit moment is al voorbij op het moment dat er over gesproken wordt, en is alweer een nieuw moment … en een nieuw moment … en een nieuw moment … dat nieuwe genoegens, nieuwe wonderen, nieuwe ervaringen, nieuwe taferelen en geluiden en geuren met zich meebrengt.

Dit moment is nooit te vangen in woorden, en dat wil zeggen dat het helemaal nooit te vangen is. En nooit begrepen zal worden. Door niemand. Het is het goddelijke mysterie dat de hele schepping doordringt.

Ach, de waanzin van de menselijke geest. In zijn poging te begrijpen creëert hij juist de verwarring die hij te boven probeert te komen. In zijn dorst naar kennis creëert hij onwetendheid. In zijn zoektocht naar de waarheid spreekt hij alleen maar onwaarheden uit. In zijn verlangen naar vrede gaat hij op oorlogspad.

Laat het dus allemaal maar vallen. Wees stil. Vergeet de wereld en leer je geest kennen, het conceptuele filter aan de hand waarvan deze wereld ogenschijnlijk ervaren wordt. En ga zien dat er geen wereld is buiten je geest. De geest is de wereld, en de wereld is de geest. En ga de vrijheid en opluchting ervaren die zich laat voelen als je alles wat je denkt, alles wat je beweert te weten, laat vallen. Proef de bevrijding in het besef dat je geen moer weet, niet over dit moment, dat je sowieso geen moer kunt weten, en dat je nooit een subjectje bent geweest in een wereld vol vervelende objecten, maar dat je het aanwezig-zijn, het gewaarzijn, het bewustzijn bent dat ruimte biedt aan deze schijnbare wereld, en, ten slotte, dat dit aanwezig zijn-gewaarzijn-bewustzijn niet losstaat van alles wat er in verschijnt. De wereld is jou, en jij bent de wereld. Dacht je ooit dat dat niet zo was? Dacht je werkelijk dat je een klein zelfje was, een ego, een individu dat afgesneden was van het geheel, één persoon in een zee van andere mensen? Nou, dat was een leuke illusie.

Als het denken wegvalt, schijnt de eenvoud van wat is helder. En wat is dat iets verbijsterends en mysterieus. Iets verbijsterends en mysterieus dat helemaal geen ding is. En dit moment, nou, dat is voorbij voor je er zelfs maar aan kunt denken.

De laatste dag


Toen de zenmeester Fa-ch’ang op sterven lag
krijste er een eekhoorn boven op het dak.
‘Het is alleen maar dit’, zei Fa ch’ang, ‘en niets meer.’

zenverhaal

Elke dag voelt als de laatste dag van mijn leven.

Als niet slechts intellectueel begrepen, maar werkelijk gezien wordt in uiterste helderheid, dat verleden en toekomst alleen ‘echt’ zijn in die zin dat ze constructies van het denken zijn die zich op dit moment voordoen, krijgt het leven een hele nieuwe dimensie. Het leven, in leven zijn, komt op de voorgrond te staan, dat wil zeggen, er wordt gezien dat het levende moment alles is, en dat niets daar geen deel van uitmaakt.
Je leeft als het ware niet langer in het verleden of de toekomst, maar komt terug op de plaats die je eigenlijk nooit verlaten hebt, de plaats waar alles gebeurt, de plaats die je werkelijke thuis is. En alles voelt nieuw, fris, levend, spontaan, steeds weer anders. Het is als een doorlopende wedergeboorte.

En omdat het huidige moment altijd nieuw is, is wat verdwenen is altijd voorgoed verdwenen. Alles lost op in de open ruimte die je bent, en er blijft nooit iets achter. Het hele idee van ‘psychologische bagage’ verliest zijn betekenis. En zo is er sprake van volledige aandacht voor wat je aan het doen bent, totale handeling, absolute betrokkenheid, want er is geen concrete persoon meer aanwezig die weerstand heeft tegen wat er gebeurt. In die ruimte, die opengaat als alle weerstand wegvalt, is alles mogelijk. Het is de bron van alle mogelijkheden.

En het wordt zo helder dan dat alleen het eeuwige Nu bestaat, en het maakt ook niet meer uit wat er in feite gebeurt in het Nu: het Nu voldoet altijd, en het omarmt alle vormen in even grote mate, vol liefde, zonder onderscheid te maken of te oordelen. Alles mag precies zo gebeuren als het gebeurt, en alles is op zijn plaats. Het is de absolute vrijheid middenin het leven, de onvoorwaardelijke liefde die alle dingen bindt, en het is wat jij in diepste wezen bent.

Hier houdt het lijden op, want hier houdt het verleden op. Elk ogenblik voelt als het eerste en laatste ogenblik van je leven, elke dag als de eerste en de laatste dag. Het is iets onbegrijpelijks voor het geconditioneerde denken, maar voor jou is het absolute vrijheid. Het is datgene waar iedereen naar op zoek is, maar nooit vindt. Het is verlichting, het is bevrijding. En je hebt het al, je hebt het alleen nooit in de gaten gehad. Sterker nog, je bent het.

Als het afzonderlijke individu wegvalt, is elke dag de laatste dag van je leven. In de beste zin van het woord.

 

Recensie:

Het is altijd een plezier om een boek ter hand te nemen dat vanuit helderheid geschreven is. Het boek van Jeff Foster is er zo een. Ik heb de jongeman (hij is 30 jaar) nog nooit ontmoet, maar door even in zijn boek te grasduinen wordt snel duidelijk dat er in zijn woorden elementen zitten van klaarheid en ongedwongenheid die in de spirituele literatuur nog steeds zeldzaam zijn, ondanks het modewoord ‘non-dualiteit', dat door veel auteurs nogal gemakkelijk gebruikt wordt zonder de ware betekenis ervan te kennen.
Dit boek is geschreven als een uitnodiging om ‘thuis te komen', maar wil geen verzameling ideeën zijn om mentaal te herkauwen. Het gaat hier niet over het aannemen van nieuwe overtuigingen en ook niet over leven in het nu, meditatie of het aanleren van nieuwe spirituele oefeningen. Evenmin is hier sprake van een veroordeling van het zoeken, of van enige religie of geloofssysteem. Spirituele zoektochten zijn - net zoals het verlangen naar materiële rijkdom of succes - volgens de auteur niets meer of minder dan een verlangen om thuis te komen, een wanhopige poging om je te herinneren wie je werkelijk bent voorbij naam en vorm, voorbij gedachten en concepten.
Jeff Foster worstelde met een diepe depressie, totdat hij ontdekte dat er geen persoon was die depressief was. Die gevoelens van depressie waren er wel, maar de Jeff die ze zou bezitten, die was onvindbaar. Wat schiet er dan nog over? Er is dan alleen maar dat wat er is - wat dat ook mag zijn. Vreugde, pijn, het gezoem van een computer, extase, verdriet, getintel in je voet. En dat wat er is, is niet gescheiden van wie of wat dan ook. "Eenheid is alles wat er is." En dan stopt de zoektocht automatisch. Het ontdekken van het Ene kan dan ook niet zonder het inzicht dat de persoon een concept is. Dit heeft tot gevolg dat er geen persoon is die ‘verlichting' ooit moet zien te bereiken. Dat, en niet een of andere speciale bewustzijnsstaat, is de verlichting waar Jeff naar verwijst. En deze verlichting is dan ook het meest doodgewone wat er bestaat. Hij schrijft: "Dit alledaagse leven, dat is alles wat er is."
Jeff brengt de lezer telkens opnieuw bij de gewoonheid van het dagelijks leven en wijst erop dat de ultieme bevrijding inderdaad ligt in dat dagelijkse ‘gewone' bestaan, ver van alle spirituele materialisme. Dat het belang van de persoon als centrum van de wereld compleet ter discussie gesteld
wordt, is voor de meeste lezers misschien een probleem, maar Jeff zal er steeds op terugkomen dat de persoon niet meer is dan een gedachte, een gewoonte, een aangepraat beeld dat zichzelf blijft aanprijzen.
Ook het idee ‘ooit verlicht te worden' is een zoveelste illusie voor de ‘professionele' spirituele zoeker. Jeff maakt duidelijk dat dit weer een voorbeeld is van de persoon die speciaal wil zijn, die zichzelf hoger wil plaatsen dan de anderen, en dus gescheiden is van anderen, terwijl in non-dualiteit die scheiding nu juist wegvalt.

Jan Kersschot/InZicht