Geen producten (0)
Geen producten (0)
 

Een buitengewone afwezigheid - Jeff Foster

€ 19,95
Op voorraad
Specificaties
Productcode BA
Bruto gewicht 0,20 Kg
Omschrijving

'Als je spreekt over non-dualiteit spreek je altijd over iets waar eigenlijk niet over gesproken kan worden', aldus Jeff Foster. Er bestaan geen keurige formules of gemakkelijke antwoorden. De prachtige, rechtstreekse woorden in dit boek zijn ongelofelijk eenvoudig en recht door zee. Ze vertellen over het diepe inzicht dat bevrijding nooit ver weg is, maar altijd aanwezig in elk alledaags leven. Vrijheid is overal en openbaart zich in alles. 'Uit pure vreugde deel ik deze boodschap tot ik dat niet meer doe. Mensen zullen luisteren of ze lopen weg, en het is prima, wat ze ook doen.

En nu, op dit moment, terwijl ik een slokje van mijn thee neem, en naar de meeuwen kijk op de pier van Brighton, maakt dat allemaal totaal niets uit. Ik lach om het idee dat ik een leraar of een goeroe zou zijn. Ik ben niets. De thee en de meeuwen zijn alles. Mijn niets is het alles van de wereld, en daar eindigt het allemaal, in absolute eenvoud, en er is alleen maar liefde voor dat alles.'

ISBN: 9789077228913, uitvoering: paperback, omvang: 240 pagina’s

Citaat uit het boek:

 
De golf en de oceaan

 

En dan begin ik zomaar
te huppelen als een kind.
En ik verander zomaar in een boomblad
dat zo hoog opwaait
dat ik de mond van de zon kus
en oplos.

Hafiz

 

Voorbij alle ideeën

Ik ben geen leraar. Ik heb niets wat jij niet hebt. Ik ben op geen enkele manier bijzonder. Dat meen ik.

Als we een naam zouden moeten geven aan wat dit is, zouden we het ‘delen’ kunnen noemen. Een delen, in vriendschap en openheid, van iets wat al bekend is, iets wat ons al bekend en vertrouwd is. Eigenlijk hoef ik je er niets over te vertellen.

Je hebt dit altijd geweten. Ik ben er alleen maar om je eraan te herinneren.

Soms spreken mensen over een herkenning of een resonantie die kan plaatsvinden als je woorden leest of hoort die uit Helderheid geboren zijn. Zo’n resonantie gaat het denken, het intellect, ons begripsvermogen volslagen te boven. Het is zo’n resonantie die de kern raakt van wat dit boek te zeggen heeft.

Zo’n resonantie draagt altijd de mogelijkheid in zich dat er iets anders zichtbaar wordt. Dat is waar al deze woorden naar verwijzen: een helderheid die niet te bevatten is. Een herkenning die buiten het denken omgaat. Een zich openen voor iets wat zo buitengewoon – en gewoon – is dat het denken geen enkele kans maakt om het ooit te bevatten.

 

~

 

Als we over non-dualiteit praten moeten we al heel snel onze toevlucht nemen tot metaforen en paradoxen, omdat we naar iets proberen te verwijzen wat levend en heel is aan de hand van woorden die verdelen en fragmenteren. Het is net of je water probeert te scheppen met een visnet. Onmogelijk.

Dit boek zit vol met zulke paradoxen en tegenstrijdigheden. De geest die al deze woorden intellectueel probeert te begrijpen zal dus heel erg in de war raken. De geest wil dit zo ontzettend graag begrijpen, want als hij het kan begrijpen kan hij het in bezit krijgen, en als hij het in bezit kan krijgen heeft hij macht. Hij wil heer en meester zijn. De afgelopen paar miljoen jaar is hij heer en meester geweest, en zó gauw geeft hij het niet op!

Probeer niets in dit boek te begrijpen, maar sta open voor de mogelijkheid dat er iets kan gaan dagen. Laat de woorden gewoon over je heen spoelen. Laat hun aanwezigheid een zonnebad voor je zijn. Als je sommige concepten in dit boek discutabel vindt, dan komt dat omdat ze dat ook zijn. Ze stellen elk idee dat je koestert ten aanzien van spiritualiteit, het leven, de wereld en jezelf ter discussie. Je kunt zelfs het gevoel krijgen dat sommige woorden een bedreiging vormen voor je zelfgevoel, voor je ideeën over wie je bent, voor je denkbeelden over de waarheid. 

Sta open voor die andere mogelijkheid. En weet dat degene die dit boek geschreven heeft, tevens degene is die het leest. Als dit boek woorden bevat die hardvochtig, wreed of liefdeloos klinken, dan is dat niet de bedoeling geweest. De bedoeling is niet om je te ergeren of overstuur te maken, maar om de mogelijkheid van absolute, onvoorwaardelijke liefde met je te delen.

In je droom is dit boek uit het niets tevoorschijn gekomen om je te herinneren aan dat wat je al weet.

 

~

 

Het zijn niet alleen de woorden in dit boek die deze boodschap proberen over te brengen. Het zijn niet alleen deze woorden die proberen uit te drukken wat niet uit te drukken valt. Alle dingen doen dat. Letterlijk alles om je heen brengt bevrijding al tot uitdrukking, op volmaakte wijze. Ze zit in de geuren, in de geluiden, in het verkeer dat voorbij rijdt, in alles wat beweegt: alles brengt dit tot uitdrukking, en alles is er een uitdrukking van. Bevrijding is overal, en we zien het steeds maar niet. Dat is de kosmische grap.

Hecht je dus niet teveel aan de woorden in dit boek. Ze maken maar een klein deel uit van de dans van het leven. Het zijn slechts rimpelingen aan de oppervlakte van het Zijn.

Als je dit leest in een sfeer van openheid, met een open geest en een open hart, als je bereid bent alles wat je weet terzijde te leggen, als je openstaat voor een andere mogelijkheid, een mogelijkheid die indruist tegen de dingen die we zijn gaan geloven, dan gaat er misschien iets van wat hier met je gedeeld wordt mee resoneren. Misschien wordt er iets herkend, misschien wordt er iets gezien, misschien valt er iets weg; tenminste: als er een opening is.

En als je dit boek met een gesloten geest en een gesloten hart leest, kun je natuurlijk gefrustreerd en teleurgesteld raken. Je kunt je zo gaan hechten aan de woorden dat je vergeet te kijken waar de woorden naar verwijzen. Als dat zo is, denk ik dat je het boek beter weg kunt leggen om het later nog eens op te pakken, als er wel sprake is van een opening.

 

~

 

Ik moet je waarschuwen: dit is geen zelfhulpboek. Het is niet bedoeld om snel even wat te repareren. Het is niet bedoeld om al je problemen op te lossen. Het is niet geschreven om je wat beter te voelen over je denkbeeldige zelf.

Dit boek gaat over een zien – een woord dat alles lijkt te omvatten wat hier overgebracht wordt. Zien dat je problemen nooit van jou zijn geweest. Zien dat het nooit jouw leven is geweest dat je geprobeerd heb te regelen. Dat je nooit, nog geen moment, los hebt gestaan van het Leven.

Dat er alleen maar dit is – hier en nu – en dat het volledig is, nu al, en dat het geen verbetering behoeft. Datgene waar je altijd zo naar verlangd hebt staat recht voor je neus, nu al, en het ziet er totaal niet uit zoals je had verwacht.

Dat is allemaal goed nieuws hoor. Zoals Jezus zei: ‘Je moet je leven verliezen om het te redden’. ‘Sterf vóór je sterft’, zei de profeet Mohammed, en ‘de dood bestaat niet’. Als de zoeker er niet meer is, blijft er alleen nog liefde over.

Als de tijd rijp is om te luisteren, als er een openheid en een bereidheid is om los te laten, wees dan welkom in deze ‘kalme revolutie in spiritualiteit’.


Op zoek naar huis 

Laten we gelijk naar de kern gaan:

Dit lijkt nooit genoeg te zijn.

Wat er nu aan de hand is, het huidige moment, dit, lijkt nooit genoeg te zijn. Ons hele leven zijn we op miljoenen verschillende manieren bezig met zoeken, trachten, willen.

Op zoek naar meer.
Naar iets anders.
Iets anders dan wat er nu gebeurt.
Iets – in de toekomst – wat ons tevreden zal stellen, ons zal vervullen, ons zal redden.
Op zoek naar de antwoorden, omdat we gek worden van de vragen.

We lijken hier maar niet tot rust te kunnen komen, volledig te kunnen ontspannen in wat er gebeurt. We worden voortdurend naar een toekomstig moment toegetrokken waarin alles beter zal zijn. En als we met onze aandacht zo bij de toekomst zijn – en bij het spiegelbeeld ervan, het verleden – wordt wat er nu gebeurt niet meer dan een hulpmiddel, een moment in een hele lange rij momenten. We hopen dat toekomstige momenten beter zullen zijn dan dit moment. We lijken altijd maar ontevreden te zijn met dit.
Dat is wat ik de zoektocht noem. Dat is wat ik zoeken noem. We zijn allemaal zoekers. We zijn allemaal ergens naar op zoek.

En de zoektocht komt op duizenden manieren tot uitdrukking. In de zogenaamde materiële wereld heb je de zoektocht naar geld, geluk, status, relaties die beter en bevredigender zijn, een sterker zelfgevoel. Meer dingen. Meer veiligheid. In de materiële wereld is het heel belangrijk om te weten wie je bent. Om je taak in het leven te vervullen. Om je leven te laten slagen. Om je doelen te bereiken, je ambities te vervullen. Te slagen. Het is de zoektocht naar iemand zijn in de wereld. Naar iets maken van je leven voor je sterft.

Die zogenaamde materiële wereld schenkt ons heel vaak geen bevrediging. Dus zoeken sommigen hun toevlucht tot spirituele leraren. En nu is het doel niet meer een miljoen euro op je bankrekening, of een snellere auto, of een prettiger huwelijk. Nu is ontwaken het doel. Nu is verlichting het doel. Nu willen we die andere bewustzijnstoestand in plaats van de nieuwe auto. In plaats van die nieuwe relatie willen we nooit aflatende gelukzaligheid. In plaats van succes in de wereld willen we verlichting, willen we iets kwijt wat ‘ego’ genoemd wordt, willen we iets overstijgen wat de ‘geest’ genoemd wordt.

Iets materieels zoeken, iets spiritueels zoeken, het is allemaal zoeken. Of het nu gaat om de zoektocht naar materiële welstand of spirituele verlichting, het is hetzelfde zoeken, dezelfde beweging van het denken. Het is een beweging naar een niet-bestaande toekomst toe.

Het is de zoektocht naar iets in de toekomst, voor mij.

Ja, wat ten grondslag ligt aan al dat zoeken, is dat mij.

We willen die miljoen euro op de bankrekening voor mij, en we willen die spirituele verlichting voor mij. Mij, mij, mij!

De oorzaak van een leven lang zoeken is het gevoel dat je een individu bent, een ik dat los van alles staat, een zelf dat los staat van alles, een persoon die los van alles staat.

Het is het gevoel een entiteit te zijn die losstaat van het leven zelf, losstaat van dit. Los van anderen, los van de wereld. Los van de Bron.

De oorzaak van een leven lang zoeken is het gevoel niet heel te zijn. Onvolledig te zijn. Gefragmenteerd. Verloren. Vervreemd. Vol heimwee.

Voor het afzonderlijke individu lijkt dat gevoel van gemis tot alles in het leven door te dringen. Nooit genoeg. Nooit genoeg, dat is de mantra van het afzonderlijke zelf. En dat gevoel iets te missen is niet alleen iets intellectueels. Het is niet zomaar een overtuiging. Het is een diep gevoel van niet thuis zijn, een gevoel waarvan elke ervaring doordrenkt raakt.

Ooit waren we thuis, en nu zijn we dat niet meer. Als afzonderlijke individuen worden we geplaagd door de vage herinnering aan een intimiteit die we niet kunnen benoemen.

Het is net als toen je nog heel jong was en je moeder je alleen achterliet in de kamer. Je wist niet waar ze heen was en plotseling werd je overvallen door een diep verlangen, een diep gevoel van heimwee dat je niet kon verklaren, maar dat wel rechtstreeks betrekking had op de kern van wie of wat je was.

Dat verlangen gaat recht naar de kern van wat het betekent om een afzonderlijk persoon te zijn.

Maar zoals we zullen zien is het niet moeder die we werkelijk willen; zij is slechts een symbool voor iets wat veel groter is. We verlangen er allemaal naar om thuis te komen, thuis in de Bron, thuis in de Oceaan. Thuis in wat we waren voor dit allemaal gebeurde.

 

~

 

Dus zodra er sprake is van afscheiding, is er ook sprake van een diep verlangen. Het is het verlangen om een eind te maken aan die afscheiding. Om de scheiding ongedaan te maken. Om een eind te maken aan dat gevoel van beklemming en weer uiteen te spatten in de uitgestrekte ruimte.

Het is de golf die ernaar verlangt om terug te vallen in de oceaan. Maar wat de golf natuurlijk niet kan zien is dat er nooit een golf is geweest die afgescheiden was van de oceaan. De golf is altijd honderd procent water geweest. Hij is altijd drijfnat geweest. Doorweekt met Zijn.

Je bent nooit los geweest van de oceaan. Je bent nooit losgeraakt van het geheel. Dat was de droom van afgescheidenheid. En je hele leven is één lange zoektocht geweest naar huis.

Maar het werd natuurlijk nooit als zodanig herkend. Het verlangen naar huis manifesteerde zich altijd als het verlangen naar een nieuwe auto, naar meer geld, naar die man of vrouw. Het verlangen speelde zichzelf uit op een heel werelds niveau, maar waar je in werkelijkheid heimelijk zo naar verlangde was de verdwijning van je wereld en een duik in het Leven zelf.

 

Recensie:

Binnen advaita-kringen is Jeff Foster geen onbekende meer. In zijn vorige boeken bracht hij de tijdloze boodschap van de non-dualiteit op een verfrissende en directe manier. Dit keer is het niet anders. Zijn woorden ademen opnieuw een kalm soort gezag dat respect oproept. In zijn eigen stijl zegt Jeff Foster dat iedereen vrij is om te luisteren of weg te lopen. Verder zegt hij dat over non-dualiteit niet gesproken kan worden. We hoeven nergens anders heen te gaan om de waarheid te vinden, want de waarheid manifesteert zich altijd in de vorm van dat wat er van ogenblik tot ogenblik gebeurt. Het is alleen maar dit - niets anders. Het probleem is dat we altijd wegrennen van dat wat voor onze neus staat, want dat voldoet nooit. Bevrijding is nooit ver weg, die is aanwezig in het gewone, alledaagse leven.
Het einde van de spirituele zoektocht is de duidelijke herkenning van ‘een buitengewone afwezigheid'. Het is de afwezigheid van afgescheidenheid die zich laat zien als een volmaakte aanwezigheid. Dit boek begint met de woorden: "Dit boek is een liefdesbrief van de Stilte aan de Stilte. De woorden komen voort uit de Stilte en keren erin terug. Woorden zijn slechts rimpelingen aan de oppervlakte van de uitgestrekte Oceaan van Zijn. ....... Alles wat woorden kunnen doen is ergens naar verwijzen. ...... Misschien kunnen ze iets overbrengen van de smaak en de geur van het leven." Alles om je heen brengt bevrijding al tot uitdrukking, op volmaakte wijze. Ze zit in de kleuren, in de geluiden, in het verkeer dat voorbijraast. Alles brengt dit tot uitdrukking.
Bevrijding is overal, en we zien het maar niet. Dat is de kosmische grap. In de droom van afgescheidenheid ben je een individu met keuzemogelijkheden en een vrije wil. En dan doe je je ogen open en vind je dit. Als het individu wegvalt, zie je dit voor de eerste keer. Je kijkt naar beneden en je ziet jezelf op een stoel zitten. Die stoel biedt zichzelf aan en geeft je onvoorwaardelijke steun zonder er iets voor terug te vragen. Wat een genade. Het leven is een geschenk. En op dit moment schenkt het je dit. Er is alleen wat er gebeurt. En dat is al volmaakt. Boosheid, angst, vreugde, verdriet, alles mag er zijn. Het mag zich allemaal aandienen, want er is gewoon niemand meer die er weerstand aan probeert te bieden. Aanwezigheid omarmt alles.
Dit boek gaat over zien - zien dat je nooit, nog geen moment, los hebt gestaan van het Leven. Als de zoeker is verdwenen, blijft er alleen nog liefde over. Fosters woorden zijn helder, eenvoudig, haarscherp en recht door zee. Zijn manier van communiceren laat je niet onberoerd.

Danny Senesael/InZicht