Geen producten (0)
Geen producten (0)
 

Je bent niet wat je denkt - Jan van Rossum

€ 18,95 € 17,00
Op voorraad
Specificaties
Productcode BD
Netto gewicht 0,30 Kg
Omschrijving

Jan van Rossum was van jongs af een zoeker. Na lange omzwervingen kwam hij eind jaren '90 zijn leermeester Hans Laurentius tegen en vond in de advaita de antwoorden op zijn levensvragen.

Zijn zoektocht was voorbij.

Sinds 2001 houdt Jan van Rossum zelf bijeenkomsten in de vorm van vraag en antwoord (satsang) om ook anderen te helpen herinneren wie of wat ze in werkelijkheid zijn.

Je bent niet wat je denkt bestaat, naast een aantal inleidende teksten over o.a. herkenning, verlichting en zelfkennis, grotendeels uit verslagen van bijeenkomsten waarbij telkens weer de vraag centraal staat: 'Wie of wat ben ik?'

ISBN: 978-90-77228-28-9, formaat: 125 x 200 mm, uitvoering: paperback, omvang: 248 pagina’s.

Citaat uit het boek:

Satsang

Satsang is heel persoonlijk en tegelijkertijd heel onpersoonlijk. Als je ervoor kiest aan satsang deel te nemen dan is daar een motivatie, een drive, voor nodig want anders ga je niet. Hierin ligt een persoonlijk commitment. Daar is, laat ik het heel duidelijk zeggen, helemaal niets mis mee. Sterker nog, het is zelfs een voorwaarde. Maar als je er eenmaal bent, wordt er een appèl gedaan op het onpersoonlijke in je. In satsang word je gevraagd om je, krom uitgedrukt, op te stellen als bewustzijn. Er wordt een commitment gevraagd dat je zou kunnen omschrijven als ‘liefde voor waarheid’, zodat er als het ware een verschuiving optreedt van de ‘persoon’ naar datgene waar jij als persoon in rust en waarin je uiteindelijk ontdekt dat er niets anders is dan bewustzijn. 
Tegelijkertijd – want alles wat in satsang gebeurt is onmiddellijk – wordt jij gegrepen, wordt jij gevonden. Je laat alle weerstand varen die zo kenmerkend is voor de persoon. Dan vindt er een volledige overgave plaats die al het persoonlijke transcendeert, waarna, paradoxaal genoeg, de persoon gewoon weer terugkeert om zijn rol in de wereld te vervullen, want het leven gaat door. En het dagelijks leven vraagt onafgebroken om jouw volledige aandacht, maar het verschil is dat je nu doordrongen en vervuld bent van (vol)ledig bewustzijn. Je bent nu de as van het wagenwiel, het stabiele middelpunt te midden van steeds veranderende omstandigheden. Het fundament, voor ál het andere.

Deze woorden zullen je misschien nu nog niets zeggen, maar iets ervan kan je duidelijk worden als je verderop in dit boek de satsang-dialogen aandachtig tot je neemt. Natuurlijk is er geen enkele garantie dat ze je zullen raken, want het blijven tenslotte maar lettertjes op papier, maar omdat je dit leest loop je, tussen (en achter) de regels door, het risico door het onvermijdelijke geraakt te worden.

Satsang is de actieve uitdrukking van zelfkennis, of anders gezegd: zelfherinnering in actie. Zonder aan jezelf herinnerd te worden – en zodoende kennis te hebben van je ware natuur – is het leven zonder diepte en glans. Die ‘kennis’ is bij ieder van ons latent voorhanden, maar het vraagt een zekere bereidheid en openheid om die in jezelf wakker te laten roepen. Ongeveer zoals je geliefde je naam roept als je nog slaapt, en je aldus blij en gelukkig ontwaakt uit je droom. Niet dat er met die droom iets mis is, maar het besef dat er nog iets méér is kan een diepe en weldadige vreugde laten oprijzen omdat dat de aard is van wat je ten diepste bent. Het verschil zit in het wel of niet beseffen hiervan.
Hoe word je nu wakker geroepen? Zeker niet alleen door over deze ‘kennis’ te gaan lezen, al zijn er, met name in de non-dualistische filosofie, prachtige teksten die je naar huis kunnen brengen, maar dan nog loop je de kans te verzanden in woorden en lettertjes. Nee, er zal in satsang hoe dan ook niet één keer, maar wel een miljoen keer een zachte aanraking, een liefdevolle touch moeten plaatsvinden die je recht in je hart raakt, waardoor je als vanzelf niets anders meer wilt dan volledig opengaan. Ongeveer zoals een bloem zich opent wanneer zij door de eerste zonnestralen wordt aangeraakt. (De bloem wordt in feite onophoudelijk gebombardeerd door een stroom van licht en warmte.)

Zelfkennis of zelfherinnering, via zelfonderzoek en de aanwezigheid van de satsang-gever, vormen het medicijn voor je zelfvergetelheid. Satsang biedt hiervoor de gelegenheid, en zoals bij elk medicijn moet het in een bepaalde mate en sterkte worden toegediend. Zoals het zieke lichaam een medicijn inneemt, absorbeert en tenslotte zichzelf geneest, zo kan er in jezelf door aanraking met satsang eveneens een helingsproces op gang komen. Zoals het lichaam beetje bij beetje weer sterk en resistent wordt, zo word je zelf weer uit één stuk. Niet meer gespleten en verdeeld, maar juist bestand tegen alles wat het leven voor je in petto heeft. ‘Thuiskomen bij jezelf’ is daar ook een goede uitdrukking voor.
Door de satsang-dialogen in dit boek tot je toe te laten, kan er in jezelf iets veranderen zodat uiteindelijk alles in een ander daglicht komt te staan. Dan kunnen echte vrijheid en geluk zich manifesteren als een gewoon onderdeel van je dagelijks leven. Nu, in dit leven. Gewoon door het te leven, met inbegrip van alle onzekerheden en verstoringen, die leven nu eenmaal met zich meebrengt. Zonder voorgeschreven regels hoe het moet, en wat niet mag. Niet ‘zonder moraal’ of immoreel, maar amoreel. Ethische voorschriften komen er eenvoudig niet aan te pas, want zelfkennis werkt door alles heen op een niet te traceren, doeltreffende manier. 
Wat de satsang-gever of leraar tegen je zegt – hoe, wanneer en in welke mate het medicijn wordt ingenomen – heeft betrekking op je situatie van dat moment. Gebruik het dus wanneer het nodig is, om het vervolgens weer achter je te laten. Net zoals je een bootje achterlaat dat je naar de overkant van de rivier heeft gebracht; het heeft zijn specifieke functie binnen de specifieke situatie vervuld. Gebruik natuurlijk ook altijd je gezond verstand. Als je meent dat het gezegde niet op jou van toepassing is, laat het dan aan je voorbijgaan. Niets moet. Maar let op: wat op het ene moment waar is, is op een ander moment gewoon onwaar of slechts een beetje waar. Dat moet even in het oog gehouden worden. 

De uitgeschreven satsang-gesprekken in dit boek verwijzen direct en indirect naar je oorspronkelijke natuur. Ze zijn een spel van vraag en antwoord, waarin je tussen de regels door kunt lezen en begrijpen hoe het met jezelf is gesteld. Niet door de woorden te analyseren, te interpreteren en van labels te voorzien, maar door ze tot je hart te laten doordringen. Net zolang tot alle pantsers, al je verzet en afweermechanismen tegen het leven poreus zijn geworden en uit elkaar vallen, zonder dat er iets bestreden wordt. Die geschreven woorden worden zo als waterdruppels die de steen waarop zij vallen, gestaag uithollen. Voor sommigen zal het een zaak van lange adem zijn, voor anderen een directe herkenning. Het maakt in wezen allemaal niet uit. Het leven kent immers helemaal geen programma waaraan je moet voldoen om bij jezelf thuis te komen. Je bent al thuis, is het programma dat in satsang geactiveerd wordt. Laat deze satsang-dialogen nu precies daarvoor bedoeld zijn: om nader tot Jezelf te komen. Niets meer en niets minder. Om je helpen in te zien dat jij, als de woorden tegen elkaar zijn weggestreept, als volledig bewustzijn overblijft, zodat je kunt genieten van het leven zoals het is, zonder te vragen naar het hoe en waarom (immers, het leven stelt geen vragen, het ís er gewoon), maar wél met passie en overgave. Waarmee we alvast de veel voorkomende vooronderstelling, dat met het ‘oplossen van de persoon’ tevens het plezier in het leven oplost, naar het rijk der fabelen kunnen verwijzen.

In satsang word je, zoals aangegeven, aangemoedigd vragen te stellen, ook al kan er geen mentaal en sluitend antwoord gegeven worden op een gestelde vraag. Het gaat in de eerste plaats om de kwaliteit van de vraag. Hoeveel bewustzijn is erin aanwezig? Dat is bepalend voor de reflectie erop en kan vervolgens leiden tot het zich bewust worden en stellen van een daaraan ten grondslag liggende vraag. Op deze wijze leid je jezelf, als het ware, in Jezelf binnen en krijg je toegang tot steeds diepere stadia van zijn. De satsang-gever is daarbij, zoals het woord eigenlijk al zegt, slechts aangever. Alhoewel hij deelt in de vreugde van het ‘gevonden worden’, vindt het zich te voltrekken proces van realisatie alleen, en uitsluitend, binnen jou plaats. 
Mocht je al een keer satsang bijgewoond hebben, dan kan er van alles binnen in je gebeurd zijn – variërend van een directe herkenning zonder dat je exact kunt reproduceren wat je gehoord en ervaren hebt, tot een totaal uitblijven hiervan, waarbij je de hele zaak langs je kleren kunt laten afglijden. Beide uitersten zijn oké, inclusief alles wat ertussenin zit. Er kan ook een mengeling ontstaan van fascinatie en afkeer, van verwachting en teleurstelling of van devotie en opstandigheid. Kortom, het hele scala van menselijke gevoelens is mogelijk. Maar áls het iets teweegbrengt, dan kun je het daarna niet meer negeren, wegstoppen, sublimeren, rationaliseren, enzovoort. Er is iets in je wakker geroepen en je kunt niet meer terug. Gelukkig maar!

De praktijk van satsang leert echter dat veel bezoekers vroeg of laat afhaken. Dit kan allerlei oorzaken hebben, maar tien tegen één dat het te maken heeft met afweer. De geconditioneerde menselijke geest is taai en hardnekkig, en de ontsnappingsmogelijkheden om weer tot de zogenaamde orde van de dag over te gaan en daarmee te vluchten in onbewustheid, zijn legio. Dat zie ik helaas al te vaak gebeuren. Het zij zo. Volgens een bekend spreekwoord kun je een paard wel naar het water leiden, maar niet dwingen om te drinken. Zo kun je niemand dwingen om bewust te worden. Als de wil ontbreekt... is dat niet geheel onbegrijpelijk, maar in mijn ogen zeer onverstandig, want je hebt jezelf ermee.

De drive om satsang te blijven bijwonen totdat alles glashelder is, is maar bij weinigen aanwezig. Een enkeling gaat de weg tot op de bodem. Het is voor velen te confronterend, te pijnlijk, te direct. Als uiteindelijk blijkt dat er niets te halen valt, is dat maar moeilijk te verteren, maar er vált nu eenmaal niets te halen. Daar kan ik niets aan doen. Spirituele zoethoudertjes zijn er in overvloed en zij die alleen maar getroost en begrepen willen worden, moeten hun heil maar ergens anders gaan zoeken. Als je een supermamma of een superpappa zoekt, ga je gang. In satsang wordt er niet geschipperd en er wordt niets ontkend, vermeden of rechtgebreid. De spreekwoordelijke onderste steen zál bovenkomen, omdat het je uiteindelijke bestemming is, dwars door alles heen, ondanks al je twijfels en voorbehouden, ondanks alle zaken die je achter de hand wilt houden, ondanks je zelfmedelijden, enzovoort. 
Heeft de satsang-leraar dan geen gevoel of begrip voor de zwakheden van de mens? Zeer zeker. Juist omdat hij alle trucjes en smoesjes om onbewust te blijven in zichzelf herkent en doorziet, kan hij anderen helpen zich van dezelfde soort processen bewust te worden. Met de nodige humor, dat wel. Niet om te pesten, maar om te helen. Niet om anderen lekker ergens op te wijzen, maar om te laten zien dat er voor alles ruimte en plaats is. Zelfs voor de weigering om te leven; je moet namelijk eerst leven, om het te kunnen weigeren. 

Satsang is de weg van het hoofd én het hart, van het denken én het voelen, van het lichaam én de mind. Niets wordt er overgeslagen of miskend. Totaal zijn, wat het ook mag zijn, wat er ook mag gebeuren, wat je ook mag verliezen – dat is de weg die je moet gaan. En wel nu, en onmiddellijk. Wanneer anders? Het gaat om het ultieme inzicht dat je niets anders kunt doen dan je overgeven aan dat wat is. Zodat jij en het universum als het ware samenvallen.
Niet om maar een ‘beetje’ wakker te worden, je vervolgens om te draaien en dan weer lekker door te doezelen (wat overigens ook best mag, maar niet bij mij!). 
Wees dus nu welkom in satsang. Stel je er helemaal voor open. Want alleen het leven zelf, bekrachtigd door jouw commitment, is bij machte je uit de vicieuze cirkel van (onbewust) lijden te halen en de realiteit aan je te openbaren. Zodat je, als je sterft, wéét dat leven alleen maar sterven is aan wat je denkt te zijn. Het is het beste om daar nu meteen maar mee te beginnen. Al het andere heb je al uitgeprobeerd.

Ook interessant

€ 19,95 € 17,99
€ 14,95 € 13,50
€ 19,95 € 17,00