Geen producten (0)
Geen producten (0)
 

Non-Dualiteit - Jerry Katz

€ 21,95 € 19,95
Niet op voorraad
Specificaties
Productcode ND-1
Omschrijving

Dit is het eerste boek over het begrip ‘non-dualiteit’ dat voor een groot publiek geschreven is. 
Non-Dualiteit bevat teksten en beschrijvingen van het non-duale door Ramana Maharshi, Lau Tse, Ibn ‘Arabi, uit de Diamant Sutra en de kabbala, maar ook bijdragen van hedendaagse schrijvers zoals Bernadette Roberts (over christelijke mystiek), John Prendergast (over psychotherapie), Steven Harrison (over opvoeding), Jerry Wennstrom (over kunst) Praheep Chhallilyl (over de film The Matrix) en Kent Nerburn (over de non-duale traditie bij Noord-Amerikaanse Indianen).

Ook is er een aantal teksten opgenomen uit verschillende tradities zoals het boeddhisme, taoïsme, jodendom, christendom, islam en de Noord-Amerikaanse Indiaanse traditie die allen getuigen van non-dualiteit.

Jerry Katz, van oorsprong bioloog, is de oprichter van de Nonduality Salon. De Nonduality Salon is een forum voor iedereen die zich wegwijs wil maken in de non-dualiteit. 
Voor meer informatie zie: www.nonduality.com

ISBN: 978-90-77228-39-5, formaat: 125 x 200 mm, uitvoering: paperback, omvang: 320 pagina’s

Citaat uit het boek:

Deel Drie
Non-dualistische belijdenissen

We zullen nu gaan kijken naar geschriften en confessionele teksten die non-dualistisch van aard zijn. Het verlangen naar non-dualiteit heeft zelfrealisatie teweeggebracht en vervolgens een belijdenis van wat non-dualistische erkenning betekent. Deze geschriften en teksten kunnen worden beschouwd als liederen aan het Zelf of God.
Deze belijdenissen hebben geen basis in mystieke ervaringen die kwamen en gingen, en die een sterke herinnering achterlieten van een tijdelijke herkenning van non-dualistische werkelijkheid. Ze komen eerder voort uit de basis van een permanente en ononderbroken verwerkelijking van het Zelf.
  
Het is niet ongebruikelijk dat iemand glimpen van het Zelf of het Absolute, of hoe men het ook wil noemen, opvangt. Zulke gebeurtenissen kunnen zeker van waarde zijn in het leven. Ze geven ons een ruimer perspectief op ons leven van dag tot dag, en verminderen daardoor ons lijden. De herinnering aan een mystieke ervaring kan ons een zekere mate van vrede brengen. Er kan een bewustzijn en onthechting ontstaan van wat John Wren-Lewis noemde ‘een collectieve nachtmerrie van afzonderlijke individuen die ieder in een vreemd universum in een strijd zijn verwikkeld om te overleven, bevrediging te vinden en van belang te zijn’.1
Net als het verlangen naar non-dualiteit, worden voorbijgaande ervaringen van het Zelf ‘alleen door de genade van God’ geschonken.2
Deze belijders met hun enthousiasme over non-dualiteit, het Zelf of God, komen uit diverse tradities, die hier kort worden beschreven.

Advaita vedanta
Uit de traditie van de advaita vedanta komt Dattatreya voort, de veronderstelde auteur van de Avadhuta Gita. ‘De Avadhuta Gita is geschreven in levendige verzen in het Sanskriet, die de atmosfeer ademen van de hoogste ervaring van Brahman, een hindoeïstische naam voor God of ‘het Zelf’. De tekst begeeft zich niet in filosofische redeneringen om het éénzijn van de werkelijkheid te bewijzen, maar stelt zich er tevreden mee de meest opzienbarende opmerkingen te maken, en laat het aan de zoeker naar waarheid over deze tot zich te nemen en boven illusie uitgetild te worden naar het vlammende licht van Kennis (jñana).3
In de Avadhuta Gita zien we Dattatreya uitroepen: ‘Ik, het Ene alleen, ben dit alles, voorbij de ruimte, en onophoudelijk. Hoe kan ik het Zelf zien als zichtbaar of verborgen? … Aldus ben je Eén. Waarom begrijp je dan niet dat je het onveranderlijke Ene bent dat tegelijk wordt waargenomen in alle dingen die er zijn? O, gij Machtige, hoe kunt u, die altijd straalt en geen beperking kent, spreken van dag en nacht?4

Soefisme
Over de soefi Ibn ’Arabi wordt gezegd: ‘Ibn ’Arabi ervoer zijn leven lang de pijn van niet begrepen te worden. Niettemin waren en zijn de omvang en diepte van zijn wijsheid, inzicht, visie en kennis voor iemand die er een glimp van op kon vangen, ontzagwekkend. Veel van wat hij heeft gezegd over de goddelijke mysteriën is nooit door anderen overtroffen.’5
Luister naar een paar regels uit Ibn ’Arabi’s belijdenis, waarin Allah met ‘Hij’ wordt aangeduid, en die voor het doel van dit boek ook het Zelf of God zou kunnen worden genoemd:

Hij is de Eerste zonder iets dat aan Hem voorafging. Hij is de laatste zonder dat iets na Hem komt. Hij is Zichtbaar in alles dat wordt gezien. Hij wordt Gekend, helder, in alles dat verborgen is. Hij bevindt zich in alle vormen en beelden zonder enige relatie tot hun verschijningsvorm. Hij is het geheim en de verschijningsvorm van de eerste letter die het begin van het bestaan aankondigt. Hij is de aanwezigheid van alle letters die tot de Eerste behoren en alle letters die tot de Laatste behoren en is de aanwezigheid in alle letters die zichtbaar zijn en alle letters die verborgen zijn.
Moge Allah erbarmen hebben met de ziel van Ibn ’Arabi, en moge Hij genoegen in hem scheppen en vrede in zijn ziel brengen.


Zulke belijdenissen ontstaan wanneer het verlangen naar non-dualiteit op onderzoek en overgave wordt gericht. Met zo’n intensiviteit wordt het bestaan als het Zelf gekend, waargenomen en ervaren, of dat nu wel of niet leidt tot een gepassioneerde beschrijving.

Judaïsme
Hoewel niet bekend is wie de joodse Kabbala hebben geschreven, horen we er de geest van het lied van de vrijen in: ‘De diepte van het oorspronkelijke bestaan wordt het Grenzeloze genoemd. Omdat het verborgen is voor alle schepselen boven zowel als beneden, wordt het Nietszijn genoemd. Als iemand vraagt: ‘Wat is het?’ is het antwoord: ‘Niets.’6 Dit is een stoute bewering, karakteristiek voor iemand die zelfverwerkelijking heeft bereikt.

Taoïsme
De Tao Te Ching is algemeen bekend als de klassieke filosofische en schriftuurlijke tekst van het taoïsme. Hoewel Lao Tzu als de auteur ervan wordt genoemd, stelt Victor H. Mair, de redacteur van de hier geciteerde versie, dat deze taoïstische tekst ‘de verzamelde wijsheid der eeuwen vertegenwoordigt, en niet de onderneming van één schrijver is.’7

Je te realiseren dat je niet begrijpt 
is een deugd;
je niet te realiseren dat je niet begrijpt 
is een gebrek.

De reden waarom
de wijze geen gebreken heeft,
is omdat hij gebreken als gebreken behandelt.

Aldus
heeft hij geen gebreken.8


De Amerikaans-indiaanse traditie
Kent Nerburn vertelt ons over de Amerikaans-indiaanse schrijver Ohiyesa: ‘Hij was altijd de waarnemer die steeds dieper doordrong in de gewoonten van de blanke cultuur, terwijl hij probeerde, zoals zijn grootmoeder hem altijd had geleerd, ‘een nieuw pad te volgen tot op het punt dat men het kent.’ De werken die hij heeft nagelaten zijn de documenten van die reis, gewrocht door een man met het hart van een krijger, de tong van een orator, en een menselijke geest van zulk een waardigheid dat hij uitstijgt boven de grenzen van ras en geloof.’9 Ohiyesa schreef:

Wij hebben een diep geloof in de stilte – het teken van een volmaakt evenwicht. Stilte is de absolute kalmte of balans van lichaam, denken en geest. Zij die in hun persoonlijkheid altijd kalm en onwankelbaar blijven onder de stormen van het bestaan – zoals een boom waarvan geen blad beweegt; als een glanzende plas zonder een rimpeling – bezitten in de ogen van een man van de natuur de ideale houding en levenswijze.
Als je ons vraagt: ‘Wat is stilte?’ zullen we antwoorden: ‘Het is het Grote Mysterie. De heilige stilte is de stem van God.’
Als je vraagt: ‘Wat zijn de vruchten van stilte?’ zullen we antwoorden: ‘Deze zijn zelfbeheersing, ware moed of volharding, geduld, waardigheid en eerbied. Stilte is de hoeksteen van karakter.’10

   
Christendom
Het hoofdstuk over non-dualistisch christendom is uitdagend en buitengewoon. Het leven en de leer van Bernadette Roberts getuigen van een christelijke apopathische denkwijze. ‘Bernadette Roberts is de eerste contemplatief ingestelde persoon die op psychologische wijze een volledige menselijke transformatie in het Goddelijke beschrijft: ‘Eerst valt het ego weg, gevolgd door de oplossing van het onbewuste zelf, en uiteindelijk blijft er helemaal geen zelf over.’11
Roberts bekent: ‘Om tot de Eeuwige Vorm te komen, moeten alle vormen eerst een absolute leegte worden waar absoluut niets in relatie ermee kan staan; alleen vanuit deze positie kan de Eeuwige Vorm worden geopenbaard. Per definitie is het goddelijke of Absolute ‘dat’ wat niet-relatief is, en het enige dat niet-relatief kan zijn is de leegte der leegten. Deze leegte der leegten, of dit absolute niets, IS Christus.’12

Boeddhisme
‘Als je ooit de Boeddha tegenkomt, dood hem dan!’ is een zenlering die de nadruk legt op het Zelf en niets daarbuiten: geen autoriteiten, leraren, visioenen, hoop en dromen, ervaringen, of de werken van verlichte mensen. Het boeddhistische geschrift de Diamantsoetra is, net als de belijdenis van Bernadette Roberts, moeilijk te begrijpen:
  
De essentiële lering van de Diamantsoetra is dat er geen soort of type ‘zelf’ als bestaand wordt beschouwd. Nadat hij zich van het ik-begrip heeft ontdaan, gaat Boeddha door zich te ontdoen van de elementen die als basis daartoe dienen.
Kortom, zoals Hui Neng zich zo duidelijk realiseerde tijdens zijn leven, bestaat er helemaal niets, en dat is Leegte. Maar de Boeddha voegt er altijd aan toe dat daarom alles op een of andere manier bestaat.13


We willen misschien de belijdenis dat er helemaal niets bestaat en dat daarom alles bestaat, onderzoeken. Als we het één hebben zonder het ander, betekent dat dat men zijn leven niet op effectieve wijze leidt. In het ene scenario zitten we in een steeg waar alles wat je je maar voor kunt stellen over ons heen kruipt, terwijl wij het Absolute zijn. In het andere geval hollen we als een gek van hot naar her om iets te bereiken waarvan we denken dat het belangrijk is. Het onderwerp over het tegelijk bestaan van niets en alles zullen we aan het eind van dit boek bespreken. Maar hints en aanwijzingen over dit onderwerp treffen we op diverse plaatsen in de hoofdstukken van dit boek aan.


Omgaan met deze teksten 
en met verlichte mensen.

Het is niet nodig om volledig te begrijpen wat Roberts – of wie van de andere mensen dan ook – zegt. Het is belangrijk te begrijpen dat verlichte mensen spreken vanuit een begrip van de werkelijkheid dat erg verschilt van het begrip van de meeste anderen. Bovendien heeft deze kwaliteit van begrip haar wortels in het verlangen naar non-dualiteit en de aandachtige handelingen van onderzoek en overgave.
Niet alleen zijn deze schrijvers verlicht, maar ze hebben ook buitengewone gaven om te communiceren. Niet iedereen die verlicht is schrijft teksten of grootse poëzie van schriftuurlijke kwaliteit. We respecteren deze schrijvers of voelen misschien groot ontzag voor hen omdat ze begaafde mensen zijn. Echter de talenten, gaven, werken en ervaringen van iemand anders, of evengoed van onszelf, hebben niets te maken met het volgen van ons van verlangen naar non-dualiteit.
Ons verlangen is gericht op non-dualiteit, en niet om als een groot dichter, schrijver, leraar, spreker of goeroe erkend te worden. Misschien worden we er een, maar ons doel ligt ergens anders. We zouden net zo goed vanuit onze auto kunnen leven en allerlei klusjes doen.

Denk aan de woorden van Sri Ramana Maharshi: ‘Het is voor iemand die in zijn Zelf is gevestigd van belang om in te zien dat hij niet in het minst afdwaalt van dit doelgerichte geabsorbeerd zijn in het Zelf. Terwijl hij afdwaalt van zijn ware aard neemt hij wellicht helder stralende visioenen enzovoorts waar, of hij hoort ongewone geluiden, of hij beschouwt de visioenen van goden die buiten of binnenin hemzelf verschijnen als werkelijk. Hij moet zich hierdoor niet laten bedriegen en dient zichzelf te vergeten.’14

Onze ware taak
We hebben fragmenten gehoord van enkele van de zeer gevarieerde ‘liederen’ die nu gezongen gaan worden. Sommige zullen je bekend zijn, van sommige zullen we het erover eens zijn dat ze uitdagend zijn, andere zullen vreemd en wellicht storend op ons overkomen. Wat vandaag moeilijk te begrijpen lijkt wordt op een ander moment wellicht ineens duidelijk.
Terwijl we lezen, keren we zo nu en dan terug tot wat we begrijpen: het verlangen naar non-dualiteit, de aard van het Zelf, waarheid of non-dualiteit, het doen van onderzoek, de daad van overgave. Aandacht geven aan wat we kennen als ons diepste, meest fundamentele zelf, of het ontplooien van het begrip wat we van het Zelf hebben, zouden we als ons doel in dit leven kunnen beschouwen. We zouden kunnen zeggen dat ons doel is ons verlangen naar non-dualiteit te bevredigen, ofwel de herkenning dat er geen afgescheidenheid van het Zelf bestaat.
De teksten in dit deel komen voort uit het bereiken van dit ene doel, maar we zullen zien dat het niet helemaal juist is om te zeggen dat men het doel bereikt. We leren begrijpen dat er geen scheiding bestaat tussen onszelf en het doel, tussen ons en het Zelf.

1 Wren-Lewis, John, “The Dazzling Dark”, in What is Enlightenment?, 1995.
2 Swami Ashokananda, vertaler, Avadhuta Gita, Mylapore, Madras (Chennai): Sri Ramakrishna Math, 1988.
3 Ibid.
4 Ibid.
5 ’Arabi, Ibn, Divine Governance of the Human Kingdom. Louisville, KY: Fons Vitae, 1997.
6 Matt, Daniel C., The essential Kabbalah: The Heart of Jewish Mysticism. New York: HarperSanFrancisco.
7 Lao Tzu, Tao Te Ching: The Classic Book if Integrity and the Way. New York: Bantam Books. 1990.
8 Ibid.
9 Nerburn, Kent, red., The Wisdom of the Native Americans. Novato, CA: New World Library, 1990.
10 Ibid.
11 Roberts, Bernadette, What Is Self?. Boulder, CO: Sentient Publications, 2005.
12 Ibid.
13 Wei Wu Wei, Ask the Awakened. Boulder, CO: Sentient Publications, 2002.
14 The Collected Works of Sri Ramana Maharshi, blz. 59, 61.


Deel Vier
Non-dualistische perspectieven

We hebben verlangen benaderd vanuit het non-dualistische perspectief van de erkenning dat we ‘niet zijn’. Een dualistisch perspectief zou ervan uitgaan dat ‘we zijn’ en kan daarom bijvoorbeeld aanwijzingen bevatten over hoe we een moreel hoogstaand leven kunnen leiden. We hebben religies meer beschouwd vanuit het non-dualistische perspectief dan vanuit het dualistische gezichtspunt van bijvoorbeeld hemel en hel. 
De non-dualistische zienswijze is niet beter of geavanceerder dan de dualistische zienswijze. De non-dualistische zienswijze is, omdat het een zienswijze is, een kijk op iets, dualistisch. Door de oxymoron ‘non-dualistisch perspectief’ in ogenschouw te nemen, krijgen we een helderder gevoel over hoe dingen van elkaar te onderscheiden blijven, terwijl ze niet-gescheiden zijn. We gaan hier in dit deel van het boek verder op in.
In de volgende hoofdstukken lezen we over psychotherapie, onderwijs, kunst, en over de film The Matrix, alle beschouwd vanuit een non-dualistisch perspectief. We hadden ook literatuur uit diverse andere disciplines zoals ecofeminisme, muziek of natuurkunde kunnen toevoegen. Er zouden boekdelen aan ieder van deze gezichtspunten kunnen worden gewijd. Ook zouden nieuwe genres kunnen worden ontwikkeld, zoals cinéma non-dualité. Waarschijnlijk kunnen er voor alle gebieden van belangstelling en kennis wel non-dualistische vormen van expressie worden gevonden.
Men zou de schrijvers van de volgende hoofdstukken zelfgerealiseerd kunnen noemen. Zij geven uiting aan hun begrip van non-dualiteit door te bespreken hoe deze activiteiten de wereld beïnvloeden: door kunstenaar te worden, therapie te geven, nieuwe typen scholen voor kinderen op te richten, een film te bekijken.
Het boeddhisme biedt leringen over hoe men kan leven op een manier die in overeenstemming is met de lering van non-dualiteit. Het Achtvoudige Pad van het boeddhisme onderwijst ons hoe we alle acht deze gezichtpunten te allen tijde in acht kunnen nemen:
1. Juiste zienswijze – het non-dualistische perspectief voor ogen houden en de vier edele waarheiden begrijpen: Bestaan is lijden; begeerte is de oorzaak van lijden; door het volledig opheffen van begeerte kan het lijden worden opgeheven; de manier om het lijden op te heffen is het Achtvoudige Pad te volgen.

2. Juist voornemen – vanuit een juiste zienswijze zal juist handelen voortvloeien; geen schade berokkenen aan levende wezens of handelen vanuit de ik-gedachte of het ego, maar vanuit afstemming op het Zelf.

3. Juist spreken – zeggen wat gezegd moet worden zonder schade te veroorzaken of mensen te manipuleren.

4. Juist handelen – handelen in eenvoud; het voorkomen van problemen en conflicten met een morele discipline; de verantwoordelijkheid nemen om het juiste antwoord te vinden op de problemen van het leven, en het werk, zoals dat op onze weg komt, aan te pakken.

5. Juiste wijze van levensonderhoud – werk verrichten dat geen schade toebrengt of ten koste gaat van anderen. Onze baan of carrière hoeft niet ons leven te zijn. Het kan ‘gewoon een baan’ zijn. We doen ons werk op simpele en juiste wijze.
6. Juiste inspanning – geen weerstand, strijd of agressie. Zich afstemmen op wat heilzaam is. Het zien van de dingen zoals ze zijn en er op rustige wijze mee omgaan.

7. Juiste oplettendheid – nauwkeurig en met helderheid van geest aandacht besteden aan alle aspecten van het leven: ervaringen, activiteiten, onze baan, de mensen om ons heen, ons lichaam, onze gevoelens, onze gedachten, en de dingen waaraan we denken. Alles wordt zonder uitzondering herkend als iets dat uit het Zelf voortkomt.

8. De juiste concentratie – dit is onderzoek of overgave, zoals we hebben geleerd uit de leringen van Sri Ramana Maharshi. Het tot stilte brengen van het denken zodat we de non-dualistische werkelijkheid van het Zelf inzien. Het richten van de aandacht leidt tot zelfverwerkelijking.

De juiste concentratie brengt ons terug naar het hoofddoel van dit boek, namelijk hoe we in overeenstemming kunnen leven met ons verlangen naar non-dualiteit.
Als non-dualiteit ons een goed perspectief lijkt om vanuit te leven, zou het de moeite waard zijn te weten wie op die manier leven, wat zulke mensen doen en waarom hun werk van belang is.

John J. Prendergast verschaft ons een uitmuntende inleiding op non-dualiteit, en laat dan zien hoe therapeuten het ontwakende non-dualistische bewustzijn in hun praktijk kunnen toepassen. Hij zegt:

Een gevolg van een ontwakend non-dualistisch bewustzijn is dat men beter in staat is te zijn bij wat is. Alle belangrijke scholen binnen de psychotherapie begrijpen het belang van acceptatie, maar toch kan het dualistische denken ons daar nooit volledig doen komen. Het denken accepteert alleen wat voorwaardelijk is en hoopt dat als iets wordt geaccepteerd het ook zal veranderen. Het levende inzicht van non-dualistisch bewustzijn is dat alles al is geaccepteerd en men het heeft omhelsd zoals het kwam. Als het ontwaken zich verdiept, verliest het oordelende denken zijn greep en de aandacht wordt steeds onschuldiger, intiemer en meer onpersoonlijk toegenegen.1

Als het gaat om de opvoeding van onze kinderen, roept Steven Harrison ertoe op dat we ons richten op bewustwording zodat de informatie die door kinderen wordt opgenomen in haar totaliteit wordt geïntegreerd:

Bewustzijn heeft geen behoefte aan méér informatie. Het heeft slechts behoefte aan voldoende informatie. Naar die intelligentie, de hoedanigheid die informatie tot wijsheid verwerkt, wordt op school zelden verwezen. Als we bewustzijn niet rekenen tot wat we aan onze kinderen overbrengen, leren we hun dan niet onbewust te zijn en consumenten te worden van een eindeloze stroom van zinloze informatie en producten?
Het jonge kind bewoont een uitgestrekt domein van vormen van intelligentie die zich in de verschijningsvorm ophouden. De behoefte aan informatie is intens, maar wordt verwerkt door andere vermogens van hun systeem: hun gevoelens, sensaties, en de hunkering van het lichaam naar beweging en spel. We kunnen hun hele levensenergie wel kanaliseren tot het absorberen van informatie, maar zonder de intelligentie van het hele kind zullen we volwassenen produceren die beschikken over een heleboel versnipperde gegevens, maar niets hebben geïntegreerd.2


Verderop zegt Harrison: ‘Het leven van informatie vergaren, het leven van open lering, vereist ... het onderzoeken van, en contact hebben met, alles precies zoals het is.’

Jerry Wennstrom is een kunstenaar die op Whid­bey Island in de staat Washington woont. Zijn verhaal is dat van overgave aan God of het Zelf:
  
In 1979 vernietigde ik alle kunstwerken die ik had gemaakt, gaf alles wat ik bezat weg, en begon een nieuw leven. Ik voelde de aanwezigheid van een innerlijke en uiterlijke wereld van volmaakte ordening. Ik voelde dat ik een gewillig medewerker kon worden in die ordening, en dat dit de weg vrij zou maken voor mijn individuele expressie en unieke bijdrage. Ik weet nu dat mijn deelname afhing van hoe goed ik leerde luisteren en de inherente patronen te zien in de natuurlijke orde die ik voelde. Mijn fysieke creatieve expressie kwam pas later terug, nadat ik geleerd had wat nodig was voor een innerlijk leven. Het nieuwe leven waar ik me aan overgaf vereiste een onvoorwaardelijk vertrouwen en een volledig ontbreken van de wens om in te willen grijpen. Ik vroeg van niemand iets. Ik moest weten of er een God was, en ik riskeerde er mijn leven voor om dat te weten te komen. Nu weet ik dat we veel meer riskeren als we proberen een leven te scheppen dat een persoonlijke relatie met onze eigen God ontbeert.3

Pradheep Chhalliyil, een wetenschapper uit Iowa, laat zien hoe de film The Matrix de werkelijkheid weergeeft vanuit een non-dualistisch perspectief. De Matrix is een computerprogramma dat de menselijke geest beheerst. In het verhaal worden menselijke wezens bewaard in capsules die dienen als energiebron voor de kunstmatige intelligentie. Hun hersenen zijn verbonden met het Matrixprogramma dat ervoor zorgt dat alle mensen in die capsules denken dat ze in de normale wereld leven, waarin ze wakker worden en slapen, afspraken maken, trouwen, banen hebben, enzovoort. Het is een leven waarin ze zich onbewust zijn van de werkelijkheid. Veel mensen leven op die manier in deze wereld.

Omdat iedere gedachte afhangt van het denkvermogen – de denker – worden we er de slaaf van. Iedere ervaring waar we doorheengaan, iedere indruk die we opdoen, bepaalt mede ons toekomstige denken en handelen. Terwijl we ons leven leven, programmeren we onszelf om een wereld te accepteren die niet werkelijker is dan de wereld van The Matrix. Onze wereld wordt een zelfgeschapen werkelijkheid met haar eigen, door het denken geschapen, logica om zich te kunnen rechtvaardigen. Zo verliezen we onze ware vrijheid, onze ongebonden natuur. Als er ‘gelukkige’ gedachten opkomen zijn we gelukkig. Als er ‘droevige’ gedachten opkomen zijn we droevig. Al onze emoties zijn niets anders dan gedachten. Als we er volledig de beheersing over verliezen kunnen we zelfs krankzinnig worden. En het lijkt allemaal zo werkelijk!4
  
Als we deze verhalen over een non-dualistische kijk op het leven lezen, zullen we steeds weer overeenkomsten ontdekken met het onderzoek en de overgave die Ramana Maharshi voorschreef. Deze gezichtspunten zijn verschillende manieren van belijden of het maken van een ommekeer in de richting van bewustzijn, het Zelf, God, of onze ongebonden natuur. Deze ommekeer is de opdracht voor iemand die non-dualiteit verlangt.

1 Prendergast, John, The Sacred Mirror: Nondual Wisdom & Psychotherapy. St.Paul, MN: Paragon House, 2003.
2 Harrison, Steven, The Happy Child: Changing the Heart of Education. Boulder, CO: Sentient Publications, 2002.
3 Wennstrom, Jerry, The Inspired Heart: An Artist’s Journey of Transformation. Boulder, CO: Sentient Publications, 2002.
4 Chhalliyil, Pradheep, Journey to the Source: Decoding Matrix Trilogy. Fairfield, IA: Shakti Books, 2004.

Ook interessant

€ 19,95 € 17,99
€ 14,95 € 13,50
€ 19,95 € 17,00