Geen producten (0)
Geen producten (0)
 

Stilte van het hart - Robert Adams

€ 22,50 € 19,99
Niet op voorraad
Specificaties
Productcode SH
Bruto gewicht 0,30 Kg
Omschrijving

Robert Adams (1928 - 1997) was een bekende en geliefde Amerikaanse advaita-leraar. Op 14-jarige leeftijd, tijdens een wiskundeproefwerk op school, kreeg hij een verlichtingservaring. Een paar jaar later vertrok hij naar India naar de heilige berg Arunachala waar Ramana Maharshi zijn ashram had. Daar bleef hij de laatste drie jaar van Ramana’s leven, waarna hij terugkeerde naar Amerika.

Stilte van het hart, deel 1 bevat indrukwekkende en boeiende lezingen, teksten en gesprekken met Robert Adams opgenomen tussen 1991 en 1993. Diverse onderwerpen komen in dit boek aan de orde, waaronder zelfonderzoek, overgave, bewustzijn, illusie en waarheid.

Er is niets denkbaar in het universum dat je kan vertellen wat je bent. Het is niet te vatten in woorden en gedachten. Met je beperkte verstand kun je nooit begrijpen wie je bent. Probeer dat dus niet te doen. Het werkt andersom. Pas als je werkelijk ophoudt met denken over wie je bent, of willen weten wie je bent, als je stopt met analyseren en het ontrafelen van het raadsel, laat de waarheid over jezelf zich kennen.’

ISBN: 978-90-77228-70-8, formaat: 125 x 200 mm, uitvoering: paperback, omvang: 280 pagina’s.

Citaat uit het boek:

‘Ik’ is God

Als je een foto van jezelf neemt, als je naar jezelf kijkt, als je ’s morgens opstaat en als het ware getuige bent van alles wat je doet, zul je merken dat je rond drie woorden cirkelt: ‘ik’, ‘mij’ en ‘mijn’.

Er is in de meeste gevallen nooit een moment in je materiële leven dat je die woorden niet gebruikt. Als je je bewust zou zijn wat ik echt betekent, telkens als je ‘ik’ zei, zou het een heel ander verhaal zijn. Maar helaas gebruiken we ik niet op die manier. Als we het over ik hebben, hebben we het over het lichaam. We zeggen: ‘Ik voel me heerlijk, ik voel me ziek, ik voel me blij, ik voel me verdrietig, ik voel dit, ik voel dat.’ We zeggen ook: ‘Dit is van mij, dit hoort bij mij, niemand mag het hebben. Het is alleen van mij.’ Mij, mij, mijn, mijn, ik, ik. We zijn altijd bezig met die drie woorden, nietwaar?

En dat houdt ons menselijk. Dat houdt realisatie tegen. Die drie woorden. Het zou moeilijk worden om te spreken zonder die woorden te gebruiken. Want in plaats van te zeggen: ‘Ik voel me goed’, zou je dan moeten zeggen: ‘Voelt goed.’ In plaats van te zeggen: ‘Ik voel me ziek’, zou je moeten zeggen: ‘Voelt ziek.’ In plaats van te zeggen: ‘Ik voel me depressief’, zou je moeten zeggen: ‘Voelt depressief.’ In plaats van te zeggen: ‘Dit is van mij’, zou je zeggen: ‘Dit is.’ In plaats van te zeggen: ‘Ik ben boos’, zou je zeggen: ‘Boos.’

Het zou belachelijk klinken. Maar tegelijkertijd zou het je duidelijk maken dat je niet dat ‘ik’ bent. Je bent niet het ‘mijn’. Je bent niet het ‘mij’.

Je zult jezelf onmiddellijk een halt toeroepen en je realiseren dat als je ‘ik’ zegt, je heel voorzichtig moet zijn met wat je daarna zegt. Want ‘ik’ kan nooit ziek zijn. ‘Ik’ kan nooit iets kennen wat ongelukkig of gelukkig is, goed of slecht, rijk of arm. ‘Ik’ gaat voorbij aan al die dingen.

Ik is Bewustzijn. Ik is God. Ik is puur Gewaarzijn. Stel je eens voor dat je, telkens als je ‘ik’ zei, echt zou beseffen wat dat ik voor je betekent. Je hebt het niet langer over het kleine ik, het lichaams-ik, het ik dat niet bestaat. Je hebt het over God. Telkens als je ‘ik’ zegt, heb je het over God.

Daarom zou het godslastering zijn als je zou zeggen: ‘Ik ben ziek.’ Hoe kan God ziek zijn? Hetzelfde als je zou zeggen: ‘Ik ben ongelukkig.’ Hoe kan dat ding dat God heet nu ongelukkig zijn? Zelfs als je zegt: ‘Ik ben gelukkig’, hoe kan God nu gelukkig zijn naar menselijke maatstaven?

Als je begint door te krijgen wat dat ik werkelijk betekent, zul je automatisch tot een hogere staat van Bewustzijn worden opgetild. Alleen al door voortdurend te beseffen wat ik werkelijk betekent. En toch moet je het elke dag doen. Je moet jezelf elk moment tot de orde roepen.

Sta er eens bij stil hoe vaak je vandaag de term ‘ik’ gebruikt hebt. En wat je daarna gezegd hebt. Sta er eens bij stil hoe vaak je vandaag de woorden ‘mij’ en ‘mijn’ uitgesproken hebt, alsof je een individu zou zijn. Alsof iets van ‘jou’ persoonlijk kan zijn. Alsof je werkelijk iets bezit, en je het moet beschermen en verzorgen alsof het van jou is.
  

Ben ‘ik’ mijn bezittingen?

Alles is van God. Alles is God. Het is waar dat jij het lijkt te gebruiken. Maar geloof nooit, nog geen seconde, dat het van jou is.

Daarom is het zo dat mensen die deze waarheid realiseren zo makkelijk dingen delen. Maar als je gelooft dat je het lichaam bent, dan moet je oppotten, en aan dingen vasthouden en vechten voor hun bestaan en voor hun rechten opkomen.

Is het gek dat je niet ontwaakt? Hoe kun je ontwaken als je vecht voor je rechten als menselijk lichaam? Als je probeert de dingen te beschermen die je denkt te bezitten? Dat is maya, volkomen maya. Het geloof dat je iets in bezit hebt. Dat je iets bent. Het is allemaal illusie. Er is alleen maar God, er is alleen maar Bewustzijn. Alle andere dingen zijn verschijnselen.

Geniet als je kunt van de wereld, maar sta de wereld niet toe de baas over je te spelen. Laat je niet door de wereld vertellen hoe de dingen in elkaar zitten. Laat je niet door het nieuws of de krant of gebeurtenissen in de wereld van de wijs brengen en in de war brengen. Of je verdrietig of boos maken of van je stuk brengen. Het is tenslotte hetzelfde als naar een film kijken. Je kijkt naar de film en je ziet allerlei gemene dingen gebeuren. Maar dan roep je jezelf tot de orde en je zegt: ‘Het is maar een film! Het is niet de waarheid.’ Zo is het met het leven ook. Je kijkt naar alles wat zich in het leven afspeelt, je observeert, je kijkt, je ziet. Maar je reageert nooit. Je bent nooit voor of tegen. Je begrijpt wat het is, en dat maakt je vrij.
 

Waar komt het ‘ik’ vandaan?

Wat denk je dat het verschil is tussen deze leer, jnana marga, en de rest van de yoga’s, gebed, religies of wat dan ook? Wat is het basisverschil? Elke leer behalve advaita vedanta heeft betrekking op een persoonlijk ik. Sta daar eens bij stil. Neem hatha yoga. Het ‘ik’ leert houdingen en het ego wordt steeds verder opgeblazen, want je kunt zeggen: ‘Ik kan op mijn hoofd staan en mijn voeten ronddraaien’, en je geeft het een Sanskrietnaam. Maar je zegt nog steeds: ‘Ik kan dit of dat.’ Zo wordt het ego opgeblazen. Neem raja yoga, het achtvoudige pad. Nou, die dingen zijn goed. Er is niks mis mee. Ik zet ze niet te kijk. Maar er moet wel ‘iemand’ zijn om de yama’s en niyama’s, de deugden, te leren. Er is iemand die al die dingen leert. Het ik heeft geleerd om deugdzaam te zijn. Neem kundalini yoga. Ik focus op de chakra’s, op elke chakra. Altijd is er sprake van ik en ik en ik. Neem bidden. Ik bid tot God. Nogmaals, er is niks mis met die dingen. Maar de reden dat we dit het directe pad noemen is omdat dit de enige leer is die het ik onderzoekt. We zijn niet geïnteresseerd in de effecten. Wat het effect ook mag zijn, we beseffen dat het ik erachter zit. We beseffen dat als we het ik vinden en het vervolgens volgen tot aan zijn bron, alle andere dingen zullen verdwijnen en we vrij zullen worden. Daarom wordt het ‘het directe pad’ genoemd.

En ook, wat is het verschil tussen meditatie en jnana marga? Want de meesten van jullie realiseren zich dat het op dit pad niet nodig is om te mediteren. Dus wat is nu het belangrijkste verschil tussen meditatie en dit pad? Bij meditatie is er altijd een object waar je meditatie zich op richt. En ook hier concentreert het ik zich op iets anders, waarbij je alles buitensluit behalve de mantra of de woorden van je meditatie, of het nu God is of wat dan ook. Bij deze leer zoek je gewoon de bron van het ik. ‘Wie ben ik? Waar komt het ik vandaan?’ Zelfs als ik tegen jullie zeg: waar kom ik vandaan, leggen sommigen van jullie een verband met je lichaam, of niet? Je denkt: waar kom ik vandaan, als lichaam? Maar dat is niet wat we bedoelen. Je wilt weten waar het ik vandaan komt, niet waar jij vandaan komt. Als je erachter komt waar het ik vandaan komt, zul je je realiseren dat je niet bestaat. Je hebt nooit bestaan en zal dat ook nooit doen. Dat is het punt – waar komt ‘ik’ vandaan?

En als je eenmaal aan die manier van denken gewend bent geraakt, zul je, als je het woord ‘ik’ gebruikt, nooit meer je lichaam bedoelen. Als je bijvoorbeeld verkouden bent, zeg je meestal: ‘Ik ben verkouden.’ Alleen roep je jezelf nu tot de orde en je lacht, want je zult zeggen: ‘Ik is verkouden.’ Klinkt als een taalfout. Ik is verkouden en dat heeft niets met mij te maken. Dus waar komt het ik vandaan dat verkouden is? En als je het ik volgt, zal het je bij de bron brengen waar geen ik is, waar geen verkoudheid is. Je kunt die methode overal voor gebruiken. ‘Ik heb honger.’ Roep jezelf dan tot de orde en realiseer je dat ‘ik’ honger heeft. Ik is niet mijn ware Zelf. Ik heeft honger. Maar mijn ware Zelf kan nooit honger hebben. Ik ben moe, ik ben depressief, ik ben blij, ik voel me mooi, ik voel me heerlijk. Het is allemaal hetzelfde. Zolang je het dan over je lichaam hebt, maak je een grote vergissing. Maak je los van het ik.

  
Stilte is begrijpen dat er geen geest is
die je stil moet krijgen

Er is in feite maar één ik. Dat ik is Bewustzijn. Als je het persoonlijke ik volgt tot aan de bron, blijkt het het universele ik te zijn, en dat is Bewustzijn. Begin jezelf tot de orde te roepen. Begin je bewust te worden van je ware natuur. Dat doe je door je rustig te houden. De snelste weg naar realisatie is door je stil te houden. Maar je moet wel weten waarom je je stil houdt. Daarom kun je dit niet aan de gemiddelde persoon vertellen. Als iemand geen benul heeft van advaita vedanta, kun je niet zeggen: ‘Hou je stil.’ Want dan betekent het gewoon dat je je mond houdt. Ze beseffen niet dat het betekent dat je diep, heel diep naar binnen gaat, naar de plek waar de Absolute Werkelijkheid huist, en dat is de Stilte.

Het menselijk lichaam kan zich helemaal niet stil houden. Er is iets anders dat de Stilte binnengaat. Dat heeft niets te maken met je menselijkheid. Dan, plotseling, wellicht na jaren van mediteren en vorige levens, kan het zijn dat je rijp genoeg bent om werkelijk te weten waar dit pad over gaat. Als ik je deze oefeningen geef is dat niet voor jou als mens. Je lijkt ze als mens te kunnen doen, maar ik verzeker je dat je menselijkheid er niets mee te maken heeft. Als je de Stilte binnengaat, ben je door een diepe vrede, zaligheid gegaan, Puur Gewaarzijn. Dat is de Stilte. Het is niet stil zijn. Het gaat veel verder dan dat. Het is niet alleen maar je geest tot rust brengen. Zoals ik altijd zeg, het is begrijpen dat er geen geest is die je stil moet zien te krijgen. Als je beseft dat er geen geest is, word je automatisch stil. Als je nog steeds denkt dat je een geest hebt, doe je alles om je geest stil te krijgen, en dat lukt je niet. Hoe velen van jullie geloven dat je de geest stil kunt krijgen door daar je best voor te doen? Dat gaat je niet lukken. Je best doen zorgt er niet voor dat je geest tot rust komt. Het is de intelligentie van het inzien dat je om te beginnen al geen geest hebt; dan blijf je gewoon stil en zorgt alles voor zichzelf.

Als je zo nodig moet mediteren, ga rustig je gang en mediteer. Dit pad is nooit tegen andere methodes gekant, vanwege het feit dat ze uiteindelijk allemaal tot ontwaken leiden. Je moet doen wat je moet doen. Maar voor hen die kunnen snappen waar ik het over heb, en beseffen dat je te maken hebt met geen geest, geen lichaam, geen wereld, geen universum, geen God, komt het ontwaken onmiddellijk, want er ligt niemand te slapen. Kun je dat volgen? Als je denkt dat je iets dient te overwinnen, als je gelooft dat je aan jezelf moet werken, een inspanning moet doen, zal het moeilijk worden. Want wie doet die inspanning dan? Het ego. Wie zegt je wat je allemaal dient te overwinnen? De geest. Je denkt dat je je slechte gewoonten moet zien te overwinnen, karma uit het verleden moet zien kwijt te raken, samskara’s te boven moet komen. Dat klopt allemaal niet.

Ik realiseer me dat ik soms over die dingen spreek. Het klinkt als een tegenspraak, maar ik deel de hoogste waarheid met jullie. Er zijn geen samskara’s die je te boven kunt komen, want ze hebben nooit bestaan. Er is geen karma om kwijt te raken, want het bestaat niet. Maar voor de onrijpe leerlingen bestaan ze wel. Die moeten ergens aan werken. Dus leg ik hen uit dat er karma is, dat er samskara’s zijn, dat er latente neigingen zijn die je in hun greep hebben, en dat je ze moet zien te overstijgen. En toch vertel ik hen een leugen. Maar ze moeten dat in die fase van hun evolutie echt te horen krijgen, anders kunnen ze nergens anders aan werken.

Ook interessant

€ 19,95 € 17,99
€ 19,95 € 17,00