Geen producten (0)
Geen producten (0)
 

Alledaagse vrijheid - Jon Bernie

€ 19,95 € 17,00
Op voorraad
Specificaties
Productcode AV-1
Omschrijving

Deze prachtige verzameling van Jon’s lessen is een juiste weergave van zijn vermogen om ons te wijzen op onze ingeboren vrijheid. Wat Jon’s onderricht zo krachtig en relevant maakt, is dat geen enkel onderdeel van de menselijke ervaring ontkend wordt. Er is juist een open aanmoediging om ons hele ervaren als mens erbij te betrekken en te omarmen, als middel om het onbegrensde fundament van ons bestaan, waarbinnen onze hele ervaring zich voltrekt, te ontdekken. Dit is op zichzelf al een groot geschenk voor iedere spirituele zoeker die erachter probeert te komen wat vrijheid eigenlijk is…

…Als je met elk deel van je wezen alert bent valt je misschien niet alleen het geschenk ten deel van een waarlijk en wijs onderricht, maar kun je diep in een volmaakte stilte worden getrokken en waar, als twee pijlen die midden in de lucht op elkaar botsen, je wereld tot stilstand zal komen. En in één ademloos moment kan verlichting je treffen en eeuwigheid je deel zijn.’

Uit het voorwoord van Adyashanti

ISBN: 978-94-91411-03-8, formaat: 125 x 200 mm, uitvoering: gebonden, omvang: 224 pagina’s.

Citaat uit het boek:

Hier zijn

Verlichting is in essentie eenvoudig ‘hier zijn’. Het is niet de gedachte ‘hier zijn’, of iets dat je jezelf wijsmaakt: ‘Ik ben hier.’ Er is geen denker of verteller. Er is niet iemand die hier is.

Verlichting heeft niets te maken met geloof of inzicht, tenminste niet op de manier waarop wij inzicht meestal beschouwen. Het is lastig om erover te praten. Het is gemakkelijk te begrijpen waarom beoefenaars in veel kloostertradities de meeste tijd in stilte verblijven. Als je het praten weglaat kun je gewoon doen wat je te doen hebt – houthakken, water halen, zaaien, groente plukken – in een dergelijke omgeving kan alles heel erg eenvoudig worden. 

Maar zelfs hier, midden in ons drukke leven, is die eenvoud nog steeds bereikbaar voor ons. Je kunt gewoon letten op je onmiddellijke ervaring van dit moment. Die hoef je niet te begrijpen, of er iets over te geloven. Bepaal je gewoon tot wat is, zoals het is. En naarmate je ervaring steeds eenvoudiger wordt, laat je ook dat verhaal vallen, het verhaal dat het eenvoudig is. Je maakt een vrije val in openheid, in leegte. 

Bewust worden betekent iedere controle laten varen. Daarom kan meditatiebeoefening nuttig zijn voor ons fysieke lichaam dat geconditioneerd is tot beheersen, verdedigen en vasthouden. Meditatie kan je laten zien waar het vasthouden gebeurt. Je zit, en stopt, en merkt op wat er fysiek, emotioneel, energetisch aan de hand is. Het fysieke lichaam is een geweldige spiegel. 

Wees dus gewoon hier. Merk op wat er gebeurt. Dat hoef je niet te analyseren, goed te maken, uit te pluizen of te verklaren. Verlichting blijft over wanneer dat alles wegvalt. Het is letterlijk alles laten vallen en gewoon hier zijn. Om te bedenken is het ontzettend simpel. Het is de eenvoud zelve: alleen maar zijn. Je probeert nu niet meer ergens te komen; je voelt die dwang niet langer. Je bent als de zon – geankerd in stralende aanwezigheid, verbonden met alles.
Naarmate je verder komt in het verlichtingsproces, ga je beseffen dat alles – alles! – tegelijkertijd verlichting overbrengt en ontvangt. En terwijl je je aandacht geeft aan Dat, aan dat ontzagwekkende proces, is er een gevoel van verdieping en een gewaarzijn van een soort kracht of energie die overal aanwezig is; en langzamerhand word jij die energie.

Het is trouwens niet nodig hier ook maar iets van te geloven. De enige vereiste is aandacht, en de bereidheid je controle los te laten. Wat je ervaring ook is, dat is wat er gebeurt – laat het. Waar je dit moment ook tegenaan loopt – of je je nu open of gesloten voelt, of je je vredig voelt of dat je worstelt – dat is de poort. Je krijgt de kans je open te stellen voor wat er nu gegeven wordt, wat zich nu aftekent in de spiegel van je aandacht. Wat je ervaart van het leven is altijd een afspiegeling, en juist dat is het hoogste onderricht als je klaar bent om het te ontvangen.

De weg gaan

Wanneer we bijeenkomen in satsang is de stilte eigenlijk het echte onderricht. Het gaat niet om de persoonlijkheid van de leraar of van de leerling. Zoals Jean Klein vaak zei: wanneer niemand zich houdt voor een leraar en niemand voor een leerling, vindt het echte onderricht plaats.

De waarheid is deze: we zijn helemaal niet gescheiden. We zijn hetzelfde. Wanneer we in beslag genomen worden door onze persoonlijke worstelingen lijkt het net of we gescheiden zijn, het voelt alsof we allemaal anders zijn; en natuurlijk, in de menselijke fysieke zin, zijn we dat. Maar in onze kern, in de fundamentele werkelijkheid van dat wat we zijn, zijn we niet gescheiden. De stilte is een gelegenheid om je daarvoor open te stellen.
Het heeft niet te maken met geloof, gelukkig. Dan zouden we echt in de problemen zitten. Wat we geloven is de oorzaak van al het verdriet! Hoe meer we vasthouden aan wat we geloven, hoe meer pijn we hebben. Dat is juist lijden, dat vasthouden. Dat is ook die hele illusie van afgescheidenheid. Maar dat vasthouden is eigenlijk slechts zelfbescherming – het is de mens die probeert te overleven en zich prettig te voelen. Zoals je weet als je bekend bent met psychologie, ontwikkelen mensen allerlei overlevingsstrategieën. We noemen die strategieën ‘ego’ of ‘persoonlijkheid’; je zou ten onrechte gemakkelijk kunnen aannemen dat je je persoonlijkheid bent. Maar wie we echt zijn is niemand. We zijn slechts openheid; slechts vrijheid. 

Er is in feite niets dat ik je hoef te leren. Schenk alleen aandacht aan wat aanwezig is. Als je eenvoudigweg laat opkomen wat er opkomt en je er niet tegen verzet, dan is het geen probleem – het kan door je heen gaan en volledig ervaren worden. En als je het wel als probleem voelt, stel je dan open voor die ervaring: de spanning, de worsteling, de weerstand. Laat jezelf dat ongemak voelen. Stel je er helemaal aan bloot, zodat het door je heen kan gaan en niet blijft steken. 

Wonderlijk genoeg is het enige dat je hoeft te leren, beschikbaar te zijn voor wat is. Dat is de enige vereiste. Maar in plaats daarvan hebben we vaak de neiging om te zeggen: ‘Dit wil ik wel, maar dat niet. Ik wil de gelukzaligheid, het één zijn, de vreugde; maar ik wil niet de pijn, de angst, het verdriet, de boosheid.’ Gek genoeg wijst veel zogenaamd onderricht juist op dat niet-willen.

Het is niet de ervaring zelf – pijn, angst, wat dan ook – die het probleem is. Het is de weerstand tegen die ervaring: proberen deze te ontlopen, te verhelpen, te begrijpen. Ik noem dat de ‘oerweerstand’. Die weerstand is meestal onbewust, maar kan aan de oppervlakte komen als je bereid bent echt bij je ervaring te blijven. Dat is in feite het enige dat nodig is, gewoon volhouden. Natuurlijk is dat soms moeilijker dan het klinkt. Het pad gaat vaak niet over rozen. 

Maar naarmate je je steeds meer openstelt voor wat je werkelijk bent, zul je merken dat ‘gewoon volhouden’ vanzelf gebeurt. In het begin lijkt er misschien inspanning voor nodig; maar als het je eenmaal gemakkelijk afgaat gewaar te blijven, zul je merken dat juist het verzet tegen de worsteling met wat is, werkelijk inspanning kost. Wanneer je die inspanning eindelijk kunt laten, dan wordt zijn met wat er is waarlijk moeiteloos. 

Ik heb vaak geopperd dat de geestelijke instelling van de onderzoeker en de wetenschapper het beste werkt. De onderzoeker begeeft zich stoutmoedig in het onbekende, altijd op nieuw terrein, en weet nooit wat hij nu weer zal tegenkomen. De wetenschapper observeert wat zich voordoet zonder een enkel idee vooraf over wat er gebeurt of wat het betekent, en onderzoekt alles.

Als je geïdentificeerd bent met wat je gelooft dan is het van levensbelang om dat te onderzoeken. Je overtuigingen zijn noch waar, noch onwaar, noch goed of slecht; overtuigingen zijn slechts mentale constructies. Op korte termijn zijn ze nuttig of niet nuttig, maar uiteindelijk worden ze irrelevant als je dat startpunt bereikt waarop je ten slotte gewoon hier bent. Dan speelt overtuiging niet meer. Je perspectief is verschoven. En langzamerhand leer je je open te stellen voor dat andere perspectief en laat je het sterker worden; uiteindelijk is het blijvend. Dat is alles. Het gebeurt eigenlijk vanzelf. Niemand doet het voor je. Je doet het niet eens voor jezelf. Als je kon had je het al gedaan. 

Het pad heeft eigenlijk ook te maken met eerlijkheid, met gewoon zeggen zoals het is, hoe het ook is. Geen schaamte, geen verwijt. Het enige dat nodig is, is dat je eerlijk vertelt waar je je op dit moment bevindt. Het doet er niet toe of dat er goed of slecht uitziet, of dat het goed of slecht voelt. Belangrijk is om het aan het licht te brengen, om zo te zeggen. De waarheid maakt je werkelijk vrij – zelfs beperkte waarheid! 

Vaak is men bang niet ‘spiritueel’ genoeg te zijn. Bijvoorbeeld als je een periode doormaakt waarin veel psychisch zware toestanden omhoogkomen waarin je je in een ogenschijnlijk permanent negatieve geestelijke toestand bevindt, maar merkt dat je liever niet wilt erkennen hoe je je voelt. Want zo hoort het eigenlijk niet te zijn, nietwaar? Het hoort te zijn zoals in het spirituele verkooppraatje, de stralende oase van licht waarbij we horen uit te komen, enzovoort. Daarom wil je niet toegeven, misschien niet eens aan jezelf, dat wat je eigenlijk voelt enorm veel pijn is.

Maar wie heeft er pijn? Wie is er boos? Wie is er bang? Wie is er verdrietig? Heb je daar echt een antwoord op? Stel jezelf de vraag – en hou dan met alles op, ga gewoon zitten. Stel je open voor de vraag. Stel de vraag niet alleen; wees hem.

Kun je jezelf toestaan bij die ongemakkelijke vraag te blijven zitten, zonder het antwoord te moeten weten? Kun je niet-weten? Kun je je openstellen voor niet-weten? Natuurlijk! Niet-weten is je natuur. Het is heel natuurlijk, zoals een bloem die haar geur afgeeft. De bloem doet er niet haar best voor, het is gewoon haar natuur. Daarom is de natuur zo mooi; zij probeert niet mooi te zijn, ze is het. En dat is eigenlijk de schoonheid van dat wat we zijn, als we maar gewoon zijn. Dat is genoeg.

Bezieling

Onze ware aard is om bezield te zijn. Deze bezieling is niet iets dat de ene mens heeft en de ander niet. Het is niet iets dat je waard moet zijn. Bezield zijn is onze essentie, ons ware wezen. We kunnen het vergeten; onze bezieling kan overschaduwd en zwaar bepantserd zijn. We kunnen ons bevinden in een toestand van overleven of het net redden, wat belangrijk is voor mensen natuurlijk, en vaak moeilijk.

Maar op een bepaald moment merken we dat we de ruimte hebben om het ontvouwen en de transformatie te laten gebeuren. En het gebeurt echt! Soms veranderen dingen plotseling en ingrijpend, maar meestal ontvouwt de verandering zich geleidelijk, in stadia, zoals een eikel langzaam een eik wordt.

Er komt eigenlijk geen eind aan deze transformatie. Hoe zou dat ook kunnen? Het mysterie blijft zich openbaren. We houden nooit op te leren – misschien worden we beter in leren. We worden betere leerlingen, zou je kunnen zeggen. Uiteindelijk zijn er geen leraren, alleen leerlingen.

Als we dieper tot het mysterie doordringen wordt onze geest ontvankelijk en beschikbaar. We hebben steeds minder vooropgezette meningen over wat er gebeurt. We hebben elk moment de bereidheid om te leren, om niet degene te zijn die het weet. Wanneer we ons waarlijk openstellen voor deze aanwezigheid merken we dat we ons er vanzelf nog verder voor openen. We gaan haar binnen en we ontvangen haar met heel ons wezen. Dat is overdracht. Dat is het mysterie, de magie en de kracht van satsang.

Energie en Geest

Als je een ogenblik neemt om stil te zitten, zonder te praten, zul je allerlei dingen waarnemen. Misschien voel je je moe, slaperig; misschien voel je lichamelijk ongemak of merk je dat je rusteloos, afgeleid bent. Misschien ontdek je wel dat er een bepaalde emotie in je speelt, iets dat je anders niet gemerkt zou hebben. Je zou denken dat rustig zitten tamelijk gemakkelijk te doen is, maar in feite kan bewust zitten moeilijk of zelfs overweldigend zijn. En toch zit er een kracht in het stil zijn. Het biedt de mogelijkheid je open te stellen voor je fundamenteel energetische natuur. 

In dit soort discussies verkies ik het woord ‘energetisch’ vaak boven ‘spiritueel’. Het is minder belast met overtuigingen en begrippen. Energie is praktisch – je draait de knop om en het licht gaat aan. We begrijpen niet noodzakelijk in alle details hoe het werkt, maar dat hoeven we ook niet. We leven ermee, we aanvaarden het. Het is onze werkelijkheid.

Vanuit het standpunt van gewaarzijn is alles wat wordt waargenomen, of het nu gedachte of gevoel, gewaarwording of emotie is, fundamenteel een beweging van energie. We beginnen als die beweging, als die energie te leven en dan hebben we de overgang gemaakt naar het onbekende, naar het mysterie – naar echte bezieling.

Op een bepaald punt denken we er niet eens meer aan; erover denken valt weg en we zijn gewoon deze aanwezigheid, dit wakker zijn, deze ontspannen manier van zijn. Verlichting laat ons dan zien hoe we voor het volgende moment zorg moeten dragen. In het zenboeddhisme zeggen ze dat het er niet toe doet hoe groot je tuin is, zolang je er maar voor kunt zorgen. Je moet er dus achter komen hoe je hem moet verzorgen. Je doet gewoon wat voor de hand ligt. 

Het eerstvolgende bevindt zich nu pal voor je. Onze aandacht is zo vaak elders – bij iets waar we over piekeren, of bij plannen voor de toekomst. In staat zijn jezelf voortdurend bij de les te houden – dat is de kans die onze beoefening biedt. Daarom voelen we nu gewoon, openen ons gewoon voor deze aanwezigheid, deze energie die we fundamenteel zijn. We schenken onze aandacht aan het onbekende, het onzegbare.
Er zijn zoveel namen voor dit mysterie dat wij zijn: aanwezigheid, ruimte, leegte, God, liefde, Tao – het gaat maar door. Maar als je je er eenmaal voor opengesteld hebt, als je eenmaal beseft dat jij dat bent, vergeet dan alle namen; wees het gewoon.

Dat betekent niet dat je je helemaal verliest in het goddelijke en onpraktische – dat je geen auto kunt besturen, een spijker inslaan, software installeren en dergelijke dingen. Het is eerder zo dat je die dingen, het functioneren in de werkelijkheid, over de hele linie veel beter en vollediger kunt doen dan ooit tevoren. Er is geen enkele scheiding meer tussen ‘mij’ en ‘mijn ervaring.’ De zogenaamde ‘ervaring van mij’ is een illusie, een projectie. Wanneer je volledig bezield bent is er geen projectie meer; er is alleen bezieling.

Ook interessant

€ 19,95 € 17,99
€ 14,95 € 13,50